426

Korespondencyjne Mistrzostwa Polski


 

Regulamin cyklu, Klasyfikacja długofalowa

 

Archiwum, 2010201120122013, 20142015

 

Korespondencyjne Mistrzostwa Polski prowadzone przez BridgeSpider Sp. z o. o.

 


 

KMP 3/2016 - analiza rozdań

Spis treści
KMP 3/2016 - analiza rozdań
Rozdanie 2
Rozdanie 3
Rozdanie 4
Rozdanie 5
Rozdanie 6
Rozdanie 7
Rozdanie 8
Rozdanie 9
Rozdanie 10
Rozdanie 11
Rozdanie 12
Rozdanie 13
Rozdanie 14
Rozdanie 15
Rozdanie 16
Rozdanie 17
Rozdanie 18
Rozdanie 19
Rozdanie 20
Rozdanie 21
Rozdanie 22
Rozdanie 23
Rozdanie 24
Rozdanie 25
Rozdanie 26
Rozdanie 27
Rozdanie 28
Rozdanie 29
Rozdanie 30
Rozdanie 31
Rozdanie 32
Rozdanie 33

Rozdanie 1; rozdawał N, obie przed partią.

Rozdanie 1
Rozd. N,
po partii: -
9 7 3
K Q 8 6 5 3
8 4 2
8
 
K 10 2
A J 10 2
Q J 10 3
10 2
rozd. 1 A 8 6
7
A K 6 5
A K Q 9 3
  Q J 5 4
9 4
9 7
J 7 6 5 4
 

W

N

E

S

21

ktr.

pas

3BA2

pas

43

pas

54

pas

6/75

pas

pas

pas

 

 

1naturalne słabe dwa

2bilansowe, zatrzymanie w kierach, raczej brak czterech pików (stosowane jest też rozwiązanie konwencyjne, według którego taki skok wyklucza cztery piki i zatrzymanie w kierach, podczas gdy ze stoperem w tym kolorze licytuje się lebensohlowe 2BA, a dopiero po najczęściej automatycznych 3 partnera – 3BA)

3krótkość kierowa, duża karta, próba uzgodnienia koloru młodszego, a tym samym zaproszenie do szlemika

4naturalne, (co najmniej) czwórka, akceptacja szlemikowych intencji partnera [bez niej – np. z K W x x (x) – 4BA]

5patrz niżej

Na swą sekwencję partner (W) powinien mieć A, D oraz K, inaczej albo nie powiedziałby po kontrze 3BA, albo później nie włączyłby się do rozmowy szlemikowej. Ponadto może posiadać coś jeszcze – czy to D, czy to W. Z drugiej strony, do zdobycia 13 wziątek może być konieczne zarówno przebicie w ręce E dwóch kierów, jak i wyrobienie przebitką trefli, a to pociągnie za sobą potrzebę podziału kar 3–2 oraz trefli nie gorszego niż 4–2. Tymczasem zaporowe otwarcie e-N-a, przyrzekające sześć kierów, zwiększa szansę na gorsze rozkłady kolorów bocznych. Słowem, szlemik jest tu kontraktem w zasadzie pewnym, podczas gdy szlem – racjonalnym, ale nieco ryzykownym. Bez wątpienia zapowiedzenie takiego kontraktu nie będzie tu jednak błędem. Tym bardziej że w rozdaniu może wychodzić 6BA i niektóre duety WE bez wątpienia taką właśnie grę zapowiedzą.

albo:

W

N

E

S

21

ktr.

pas

2BA2

pas

33

pas

4BA4

pas

55

pas

66

pas

pas/77

pas

pas

pas

 

 

1naturalne słabe dwa

2lebensohlowe, jak wytłumaczono to wyżej

3E jest bardzo silny, zgłasza przeto kolor przeciwnika (na jego 3 partner mógłby spasować)

4teraz W musi skoczyć na 4BA, aby poinformować partnera, że za jego uprzednimi 2BA nie krył się wariant słaby, tylko karta pozwalająca na przesądzenie dogranej bez czterech pików, ale z zatrzymaniem kierowym

5podobnie jak poprzednio: krótkość, próba uzgodnienia koloru młodszego oraz zaproszenie do szlemika

6naturalne, akceptujące (inaczej 5BA)

7uwagi jak poprzednio

W

N

E

S

21

ktr.2

23

ktr.4

pas5

36

pas

3BA7

pas

48

pas

59

pas

6/710

pas

pas

pas

 

 

1multi

2kontra wywoławcza do hipotetycznych pików otwierającego albo silna ręka w składzie nieokreślonym (można by też spasować, by w następnym okrążeniu skontrować wywoławczo kiery, ale z tak silną kartą lepiej będzie zadziałać bezzwłocznie, tym bardziej że 2 mogą od czasu do czasu obiec)

3 do koloru partnera

4W musi skontrować, w podstawowym wariancie kontry partner wywołuje bowiem kiery, te mogą zatem być optymalnym kolorem do gry strony WE (zaś N ma piki)

5kiery

6duża karta, kolor przeciwnika

7zatrzymanie kierowe

8krótkość kierowa, próba uzgodnienia koloru, aspiracje szlemikowe

9naturalne, akceptacja

10uwagi jak poprzednio

Na pewno będą też grane szlemiki w bez atu, z ręki W oczywiście, te jednak – jeśli tylko N nie wyjdzie w kiery, nie powinny zostać realizowane. Wprawdzie tylko S trzyma oba kolory czarne, ale rozgrywający dysponuje jedynie 10 lewami z góry, więc żadnego przymusu wyegzekwować mu się nie uda.

Tymczasem w kara można wziąć 13 lew – drogą przebicia w ręce E dwóch kierów, a potem ustawienia tego obrońcy w przymusie treflowo-pikowym. Powiedzmy, że N wyjdzie w atu – rozgrywający mógłby wziąć tę lewę w ręce i postawić na przebicie kierów A i K, to jednak byłoby dlań zabójcze przy podziale kar 4–1. Szansa na taki rozkład jest większa niż prawdopodobieństwo podziału kierów 7(N) – 1(S), jako że nie otwiera się raczej słabymi dwoma z singletonem; optymalne będzie przeto zabicie pierwszej lewy A w dziadku. A potem: A, przebicie kiera blotką atu, karo do ręki, przebicie kiera K, powrót do ręki K i ściągnięcie D. W tym momencie…

 

9 7

K 8 6

8

8

 

10 2

W

D W

10 2

 

A 8

A K D 9 2

 

D W

W 7 6 5 4

 

S znajdzie się w przymusie (ze stołu zostanie wyrzucona 8). Pozbędzie się pika, licząc na 10 w ręce partnera, rozgrywający zagra wtedy A K D – i gdy okaże się, że nie da się wyrobić w tym kolorze forty przebitką, zgra A, przebije w ręce trefla i wykorzysta dobrą 10. Alternatywnie, choć dużo mnie racjonalnie, można by było ściągnąć wcześniej A, przejść do ręki K i zgrać D W, gdyby jednak N miał tylko jednego pika (i trzy kara), drugą rundę tego koloru (K z ręki) przebiłby. A co znacznie ważniejsze, nie byłoby już wtedy dojścia do stołu, do potencjalnej forty treflowej…

Sprawę nieco skomplikuje wist pikowy. Rozgrywający może zabić go K w ręce, zgrać A i przebić w dziadku dwa kiery – asem i królem atu, komunikując się z ręką karami; wówczas jednak nie poradzi sobie z podziałem atutów 4–1, ale zachowa możliwość wyrobienia (jedną przebitką) i wykorzystania forty treflowej (gdy kolor ten dzieli się 3–3, 4–2 lub 5–1 z singlowym waletem). Może też zabić pierwszą lewę A na stole i rozgrywać jak po wiście atutowym, wtedy jednak straci powyższą szanse treflową i pozostanie mu tylko nadzieja na podział tego koloru 3–3 lub gorszego, ale z krótkim waletem, a także treflowo-pikowego przymusu.

W protokole tego interesującego rozdania znajdą się na pewno minimaksowe 1440 dla WE, ale też 940, 920 i 990 dla tej strony (szlemiki w bez atu będą wcale nie tak rzadko wygrywane/wypuszczane) oraz – sporadycznie – wpadkowe 50 po stronie przeciwnej.

Minimaks teoretyczny:  7(WE), 13 lew; 1440dla WE.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

– 11 (WE);

– 13 (WE);

– 8 (WE);

– 11(WE);

BA – 11(WE).