226

Korespondencyjne Mistrzostwa Polski


 

Regulamin cyklu, Klasyfikacja długofalowa

 

Archiwum, 2010201120122013, 20142015

 

Korespondencyjne Mistrzostwa Polski prowadzone przez BridgeSpider Sp. z o. o.

 


 

KMP 11/2016 - analiza rozdań

Spis treści
KMP 11/2016 - analiza rozdań
Rozdanie 2
Rozdanie 3
Rozdanie 4
Rozdanie 5
Rozdanie 6
Rozdanie 7
Rozdanie 8
Rozdanie 9
Rozdanie 10
Rozdanie 11
Rozdanie 12
Rozdanie 13
Rozdanie 14
Rozdanie 15
Rozdanie 16
Rozdanie 17
Rozdanie 18
Rozdanie 19
Rozdanie 20
Rozdanie 21
Rozdanie 22
Rozdanie 23
Rozdanie 24
Rozdanie 25
Rozdanie 26
Rozdanie 27
Rozdanie 28
Rozdanie 29
Rozdanie 30
Rozdanie 31
Rozdanie 32
Rozdanie 33

Rozdanie 1.

Rozdanie 1
Rozd. N,
po partii: -
A 4 2
7
A Q J 10 5
A Q 9 8
 
9 6 3
3 2
K 8 6 2
K J 7 5
rozd. 1 K 10 8
A K Q J 9 8 6

10 6 3
  Q J 7 5
10 5 4
9 7 4 3
4 2
 

Według kanonów Wspólnego Języka karta gracza N jest wystarczająco silna na otwarcie 1. Z kartą E należy skoczyć w 4. Przemawia za tym nie tylko piękny siedmiokart, ale również ciekawy układ. S oraz W pasują, a N musi coś powiedzieć. Ja proponuję kontrę.

Jak ma tę kontrę zrozumieć gracz S?

Proponuję przyjąć takie ustalenie: Jeśli jeden z graczy otwiera 1, a drugi pasuje, to dalsza licytacja otwierającego oznacza silną rękę z układem takim, jakby otwarcia 1 nie było.

Kontra gracza N oznacza więc: „Mam silnego trefla, a mój układ jest taki, jakbym kontrował przeciwnikom otwarcie (a nie wejście)4”.

Jako że kontrę na otwarcie 4 przyjmuje się jako wywoławczą, takoż musimy intepretować kontrę gracza N w obecnej sekwencji.

S ma trudną pozycję. Jeśli spasuje, to wygrał (po wiście w trefla bez dwóch, po innym – bez jednej). Jeśli zapowie 4 (całkiem rozsądna alternatywa), to leży co najmniej bez jednej.