Polski Związek Brydża Sportowego

PZBS

KRS 0000219753, NIP: 525-16-56-918, Organizacja Pożytku Publicznego

konto PZBS: 07 1240 6175 1111 0000 4577 6692

Korespondencyjne Mistrzostwa Polski

 

KMP 4/2015 - analiza rozdań

Spis treści
KMP 4/2015 - analiza rozdań
Rozdanie 2
Rozdanie 3
Rozdanie 4
Rozdanie 5
Rozdanie 6
Rozdanie 7
Rozdanie 8
Rozdanie 9
Rozdanie 10
Rozdanie 11
Rozdanie 12
Rozdanie 13
Rozdanie 14
Rozdanie 15
Rozdanie 16
Rozdanie 17
Rozdanie 18
Rozdanie 19
Rozdanie 20
Rozdanie 21
Rozdanie 22
Rozdanie 23
Rozdanie 24
Rozdanie 25
Rozdanie 26
Rozdanie 27
Rozdanie 28
Rozdanie 29
Rozdanie 30
Rozdanie 31
Rozdanie 32
Rozdanie 33

 

Rozdanie 1; rozdawał N, obie przed partią.

Rozdanie 1
Rozd. N,
po partii: -
Q8
8
Q9863
A8532
 
9654
9752
K52
KQ
rozd. 1 AT72
AKT4
T
JT97
  KJ3
QJ63
AJ74
64
 

W

N

E

S

2BA1

ktr.2

3

33

pas

pas

pas4

1 dwukolorówka 5+–5+ na młodszych, karta niezbyt modelowa, przede wszystkim ze względu na nie najlepszą jakość longerów (brak honorów środkowych), przed partią – i w turnieju na maksy – takie otwarcie jest jednak jak najbardziej dopuszczalne

2 kontra wywoławcza na kolory starsze nieuprzywilejowująca żadnego z nich (inne, wykluczające się z powyższym, znaczenie takiej kontry to silna ręka w składzie zrównoważonym bądź quasi-zrównoważonym, propozycja kontrowania przeciwników; w obu wypadkach kolory starsze wskazuje się konwencyjnymi zapowiedziami 3 – starsze z przewagą kierów lub kolory te równej długości, oraz 3 – starsze z przewagą pików)

3 w takiej sekwencji kontra byłaby propozycyjna (3 e-S-a mogły być też zapowiedzią mniej czy bardziej wymuszoną, ratunkową), W musi więc zgłosić któryś ze swoich kolorów starszych

4 oczywiście, z zacinką w kierach, S nie przepycha się na 4, mimo czterokartowego fitu w tym kolorze, widzi bowiem duże szanse na położenie gry przeciwników

albo:

W

N

E

S

2BA1

pas2

3

pas

pas

ktr.3

pas

34

pas

pas

pas5

1 dwukolorówka 5+–5+ na młodszych, karta niezbyt modelowa, przede wszystkim ze względu na nienajlepszą jakość longerów (brak honorów środkowych), przed partią – i w turnieju na maksy – takie otwarcie jest jednak jak najbardziej dopuszczalne

2 jeśli kontra systemowo wskazywałaby silną kartę w składzie zrównoważonym lub quasi-zrównoważonym, S ma do dyspozycji konwencyjną zapowiedź 3 (starsze bez przewagi pików) albo pasa, a ponieważ dysponuje niewielką siłą i jedynie układem 4–4, powinien raczej na razie spasować, planując, że w następnym okrążeniu licytacji wywoławczo skontruje spodziewaną zapowiedź 3 e-S-a

3 tak też czyni

4 i znów W musi po prostu zgłosić jedną ze swoich starszych czwórek

5 także i w tej sekwencji S spasuje, mając dużą nadzieję na obłożenie gry przeciwników

I tak, 3(S) miałyby szansę zostać zrealizowane, najprawdopodobniej padłby pierwszy wist kierowy (no, może pikowy), zaś E zabiłby go królem i odszedł 10 (optymalnie dla broniących). Powiedzmy, iż S dodałby z ręki blotkę (mógłby też zabić A, przebić na stole kiera i zagrać stamtąd pikiem), wówczas W wziąłby drugą lewę K i połączył atuty po raz drugi. Rozgrywający zagrałby następnie w piki, przypuśćmy, że E zabiłby pierwszą rundę tego koloru asem i bezpiecznie odszedł pikiem. S ściągnąłby też swoją drugą wziątkę pikową, przebił w dziadku pika i zagrał stamtąd treflem (bądź A i treflem). Broniący W utrzymałby się wówczas D i musiałby połączyć atuty po raz trzeci, w tej lewie jednak…

 

D 9

A 8 5

 

9

5 2

5

K

 

A 10

W 10 9

 

D W

A W 6

 

… po zagraniu przez W 9 jego partner znalazłby się kierowo-treflowym przymusie atutowym. W zależności od tego, karty jakiego koloru by się pozbył, rozgrywający wyrobiłby sobie w nim przebitką dodatkową wziątkę.

Są też inne warianty gry, ta zawsze jednak powinna zakończyć się sukcesem rozgrywającego. Po optymalnej obronie ten ostatni będzie jednak musiał co nieco się napracować. Kontrakt 3(N) położyłby natomiast bezwarunkowo wist 10, po którym obrońcy byliby w stanie dosyć szybko trzykrotnie połączyć atuty.

Jeśli natomiast chodzi o kierową grę zawodnika W, to powinna ona bez trudu zostać ograniczona do siedmiu wziątek. Rozgrywający oddałby bowiem wtedy trefla, karo, dwa piki i dwie wziątki atutowe. O jedną lewę lepiej będzie się grało stronie WE w piki, wówczas bowiem jeden z jej przegrywających kierów będzie mógł zostać wyrzucony na K lub trefla. Co więcej, obrońcy będą musieli się sprężyć, aby na trefle ręki E nie wyleciały od W dwa kiery. Powiedzmy, iż przeciwko 3(W) N zaatakuje w uzgodnione kara. Jego partner będzie wówczas musiał zabić asem i odwrócić w trefla, a N koniecznie pobić A i wyjść w singlową 8. W zabije A na stole, następnie zaś – przypuśćmy, ściągnie A (gdy zagra pika dołem, dostanie przebitkę kierową), odblokuje K z ręki i powtórzy atutem. Broniący S będzie wówczas musiał przejąć partnerową D królem i kontynuować D. Rozgrywający zabije K w dziadku i zagra dobrego W, ale S przebije go waletem atu i ściągnie kładącą kontrakt (3) wziątkę na W. Jak widać, także obrona przeciwko pikowej grze strony WE nie jest banalna, na pewno więc niejeden grający w ten kolor skompletuje dziewięć lew. Gwoli kompletności analizy jeszcze dwie z możliwych sekwencji:

W

N

E

S

pas1

1

pas

1

pas

2

pas

pas

2BA2

pas

3

pas

pas

33

pas

pas

pas

 

 

1 pas możliwy lub, gdy para gra silnym otwarciem 2BA – konieczny

2 kolory młodsze (systemowo wejście je wskazujące możliwe jest już nawet w poprzednim okrążeniu)

3 przede wszystkim ze względu na krótkość karową

albo:

W

N

E

S

pas1

1

ktr.2

1

2

2

pas

pas

3

pas

3

pas

pas

3

pas

pas

pas

 

 

1 pas możliwy lub, gdy para gra silnym otwarciem 2BA, – konieczny

2 minimalna kontra wywoławcza

W protokole rozdania możemy się zatem spodziewać przede wszystkim niewysokich zapisów po stronie NS: 110, 50 oraz 100 (kierowe i pikowe częściówki strony WE nie będą raczej kontrowane), ale też – przynajmniej od czasu do czasu – efektownych i wysoko punktowanych 140 na linii WE.

Minimaks teoretyczny: 3(WE) z kontrą, 8 lew; 100dla NS.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

– 7 (NS);

– 9 (S!);

– 7 (WE);

– 8(WE);

BA – 7 (WE).