325

KMP 1/2017 - Analiza rozdań

Spis treści
KMP 1/2017 - Analiza rozdań
Rozdanie 2
Rozdanie 3
Rozdanie 4
Rozdanie 5
Rozdanie 6
Rozdanie 7
Rozdanie 8
Rozdanie 9
Rozdanie 10
Rozdanie 11
Rozdanie 12
Rozdanie 13
Rozdanie 14
Rozdanie 15
Rozdanie 16
Rozdanie 17
Rozdanie 18
Rozdanie 19
Rozdanie 20
Rozdanie 21
Rozdanie 22
Rozdanie 23
Rozdanie 24
Rozdanie 25
Rozdanie 26
Rozdanie 27
Rozdanie 28
Rozdanie 29
Rozdanie 30
Rozdanie 31
Rozdanie 32
Rozdanie 33

Rozdanie 1; rozdawał N, obie przed partią.

Rozdanie 1
Rozd. N,
po partii: -
7 5 3
J
A K 7 5 3
J 10 4 2
 
A K Q 9 8
A K 4
9 2
9 6 3
rozd. 1 10 6 2
9 7 6 5 3
10 6
Q 8 7
  J 4
Q 10 8 2
Q J 8 4
A K 5
 

W

N

E

S

pas

pas

1

ktr.1

12

pas

23

24

35

pas6

pas

pas

 

 

 

1W ma silną rękę w składzie 5332, gdyby więc rozpoczął od alternatywnego wejścia 1, w toku dalszej licytacji miałby problemy z zaakcentowaniem nadwyżki; jego późniejsza kontra nadwyżkowa byłaby bowiem działaniem wywoławczym, ale wskazywałaby nie tylko na mocną kartę, ale i możliwość gry w pozostałe kolory z możliwych (albo przynajmniej jeden z nich)

2naturalne, 4+, 6–11 PC

3z tak dobrym fitem zawsze warto podnieść partnera

4zgodnie z planem W wskazuje kontrę objaśniającą na pikach, zgodnie z planem udaje mu się też tego dokonać na wygodnym jeszcze szczeblu dwóch (jego kontra nie zawyżyła szczebla licytacji, szansa na to, by W musiał się objaśniać dopiero na szczeblu trzech, była zatem minimalna, co dodatkowo przemawia za zastosowanym przezeń rozwiązaniem

5N przepycha się na 3, ma bowiem pięciokartowego longera, a partner przyrzekł w tym kolorze cztery karty

6karta absolutnie beznadziejna, ewentualny przepych na 3 byłby przeto poważnym nadużyciem

Dla porównania:

W

N

E

S

pas

pas

1

1

21

pas

pas

ktr.2 (?)

pas3

2

34

pas

pas

pas

 

1N jest po pasie, może więc sobie pozwolić na zalicytowanie 2

2nadwyżkowa kontra, ta jednak nie powinna być raczej oparta o kartę w składzie 5332 (pod warunkiem że można ją odlicytować w inny sposób)

3oczywiście z czterokartowym fitem otwierający licytuje 3

Skończy się akurat tak samo jak w sekwencji pierwszej, gdyby jednak po kontrze partnera E powiedział 2 czy nawet 3, W miałby problem. Przecież 2 mogłyby zostać zalicytowane z czwórki, a mimo wszystko lepiej grałoby się w piki. Z kolei ewentualne 3 E – jako zapowiedź w kolor najbardziej odległy – to już bez wątpienia (co najmniej) pięć kart, tyle tylko, że niezagranie w tak silne piki – kolor starszy, mogłoby skończyć się dla strony WE niekorzystnie, to przecież turniej na  maksy.

W tym wypadku nawet po wejściu 1 W spadnie na cztery łapy. Takie jego działanie jest dopuszczalne przede wszystkim dzięki temu, iż mimo układu 5332 posiada on trójki w kolorach pozostałych, a dubletona w kolorze przeciwnika.

Przeciwko 3(N) E wyjdzie w pika i jego partner odbierze dwie lewy w tym kolorze oraz kiera. Pozostałe wziątki łatwo już weźmie rozgrywający, skutkiem czego zapisze po swojej stronie protokołu minimaksowe 130 punktów. Natomiast na ewentualne 3 W poległby bez dwóch (po oddaniu dwóch kar, trzech trefli i  kiera), bardzo często zostałby też już skontrowany. S ma bowiem 14 PC (marnej jakości raczej, to fakt), a jego partner licytował bądź to na szczeblu dwóch, bądź to dwukrotnie. Podobny los (bez jednej) spotkałby drugi kontrakt strony WE w kolor starszy – 2.

 Minimaks teoretyczny:  4(NS), 10 lew; 130 dla NS.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

– 9 (NS);

– 10 (NS);

– 7 (NS);

– 7 (WE);

BA – 6 (NS).