Polski Związek Brydża Sportowego

PZBS

KRS 0000219753, NIP: 525-16-56-918, Organizacja Pożytku Publicznego

konto PZBS: 07 1240 6175 1111 0000 4577 6692

Korespondencyjne Mistrzostwa Polski


 

Regulamin cyklu, Regulamin cyklu na impy,

 

Wyniki i klasyfikacje znajdują się na stronach operatora KMP - BridgeSpider Sp. z o. o.

Korespondencyjne Mistrzostwa Polski - https://bridgespider.com/kmp

Korespondencyjne Mistrzostwa Polski na impy - https://bridgespider.com/kmpimp

 

Archiwum, 2010201120122013, 20142015, 2016, 2017KMP 2018, KMP 2019KMP 2020KMP 2021KMP 2022 KMP 2023

 

 


 

KMP 5/2016 - analiza rozdań

Spis treści
KMP 5/2016 - analiza rozdań
Rozdanie 2
Rozdanie 3
Rozdanie 4
Rozdanie 5
Rozdanie 6
Rozdanie 7
Rozdanie 8
Rozdanie 9
Rozdanie 10
Rozdanie 11
Rozdanie 12
Rozdanie 13
Rozdanie 14
Rozdanie 15
Rozdanie 16
Rozdanie 17
Rozdanie 18
Rozdanie 19
Rozdanie 20
Rozdanie 21
Rozdanie 22
Rozdanie 23
Rozdanie 24
Rozdanie 25
Rozdanie 26
Rozdanie 27
Rozdanie 28
Rozdanie 29
Rozdanie 30
Rozdanie 31
Rozdanie 32
Rozdanie 33

Rozdanie 9; rozdawał N, po partii WE.

Rozdanie 9
Rozd. N,
po partii: EW
J 9 7 6
Q J 7 4
8 6
Q J 10
 
K 10 5

K 7 4 2
K 9 8 7 5 3
rozd. 9 Q 4
A K 6
Q J 9 5 3
A 6 4
  A 8 3 2
10 9 8 5 3 2
A 10
2
 

W

N

E

S

pas

1BA

pas

31

pas

3BA

pas

pas

pas

 

 

1konwencja 5431

albo:

W

N

E

S

pas

1BA

pas

31

pas

3BA

pas

42

pas

4

pas

43

pas

5

pas

pas

pas

 

 

1konwencja 5431

2duży układ, trefle dłuższe od kar

3w świetle całej sekwencji bez wątpienia renons

W

N

E

S

pas

1BA

21

32

4

ktr.

pas

pas

pas

 

 

1kolor słaby, ale układ 6–4 i korzystne założenia

2kolor przeciwnika, wywiad bezatutowy, zasadniczo układowa karta na młodszych, inaczej W zgłosiłby wywoławczą kontrę albo przeszedł przez lebensohlowe 2BA

albo:

W

N

E

S

pas

1BA

21

32

4

ktr.

pas

53

pas

5

pas

pas

pas

 

 

1kolor słaby, ale układ 6–4 i korzystne założenia

2kolor przeciwnika,wywiad bezatutowy, zasadniczo układowa karta na młodszych, inaczej W zgłosiłby wywoławczą kontrę albo przeszedł przez lebensohlowe 2BA

3duży układ, prawie na pewno z renonsem w kierach i przewagą trefli nad karami,

Interesujące, układowe rozdanie, które może się zakończyć na wiele różnych sposobów. Jeśli gracz S nie wejdzie do licytacji, często skończy się na 3BA(E), chyba że W – nie bez uzasadnienia – ze swym ogromnym układem pokieruje ku grze w kolor, dojdzie wtedy do rozgrywanego przez jego partnera kontraktu 5. Wielu graczy S zapowie jednakże 2, w końcu dysponują ofensywnym układem i dwoma asami w karcie. Wówczas ich partnerzy podniosą do 3, a często i do 4, po coś bowiem S te kiery licytował, a założenia są dla strony NS korzystne. Ponadto sam N jest punktowo słabiutki, łatwo będzie mu przeto ocenić, iż przeciwnikom wychodzi popartyjna końcówka, zaś 4 – na dziesięciu atutach, powinny być jej opłacalną obroną. I tak właśnie by się stało, przynajmniej z teoretycznego punktu widzenia. Otwierający te 4 skontruje, ma wprawdzie pięciokart karowy, ale też A K – czyli pewne lewy defensywne, które przy grze własnej strony WE na pewno nie odegrają tak istotnej roli; wcale nie jest zatem powiedziane, że końcówka w młodszy zostanie na pewno zrealizowana. I znów – W może po prostu pójść na pewny zapis i spasować, będzie jednak miał poważne podstawy, aby przypuszczać, iż kontrpartnerzy znaleźli opłacalną obronę. Może wówczas zagrać o pełną pulę i nie uszanować kontry partnera, tylko zgłosić 5. Wskaże w ten sposób przewagę trefli nad karami (jego uprzednie 3 mówiły o ręce na młodszych), więc E przeniesie na 5. To wszystko rzecz jasna przy założeniu, iż z jednokolorową ręką na treflach W licytowałby inaczej. Na przykład w oparciu o użyteczną konwencjętransfer lebensohl zgłosiłby 3, według klasycznej wersji o znaczeniu: transfer na trefle, co najmniej inwit do końcówki. Inne ówczesne zapowiedzi odpowiadającego: 2 – naturalne, do pasa; 2BA – klasycznie lebensohlowe: przygotowanie singoffu 3/, możliwe też pewne warianty silne; 3transfer na kara, co najmniej inwit; 3 – piki, co najmniej inwit (transfer na kolor przeciwnika wskazuje kolor bezpośrednio odeń starszy); 3 (kolor przeciwnika) – cztery piki, ale bez stopera w kierach; 3BA – brak czterech pików oraz stopera kierowego. Tak to przynajmniej wygląda w klasycznej wersji konwencjitransfer lebensohl autorstwa Larry’ego Cohena.

Przeciwko 3BA(E) S wyjdzie w kiera i rozgrywający będzie musiał leżeć bez jednej. Oczywiście gdyby trefle podzieliły się 2–2 brałoby się łatwo 11 lew (bądź nawet 12, kiedy broniący nie odebraliby A). Na 4 z kontrą S będzie leżał bez trzech, za 500, ma bowiem do oddania dwie lewy atutowe, trefla, karo oraz dwa piki. Końcówka karowa może natomiast zostać zrealizowana na trzy sposoby. Otóż po oddaniu A rozgrywający może wyjść z ręki blotką pik. Jeśli S wskoczy asem, na K wyleci potem z ręki E blotka trefl; kiedy zaś przepuści, to na A K zostaną wyrzucone z dziadka pozostałe dwa piki i rozgrywający odda jeszcze tylko trefla. Klasyczny widelec Mortona! Inaczej, szczególnie po dwukrotnym zagraniu przezS w kiery, rozgrywający będzie musiał zagrać pika do damy w ręce – i asa e-S-a, a potem zgrać pozostałe atuty, by ustawić obrońcę N w prostym przymusie treflowo-pikowym. Wreszcie – na przykład po dwukrotnym zagraniu przez e-S-a w kiery – możliwe będzie zagranie z ręki blotką pik do króla, a potem wyrzucenie na A blotki pikowej ze stołu (powiedzmy, że uprzednio na K została wyrzucona stamtąd blotka trefl), zgranie A K i odejście pikiem na wpustkę. Po wzięciu tej lewy A S będzie musiał wyjść w kiery pod podwójny renons, wówczas rozgrywający przebije w dziadku, a z ręki pozbędzie się jej ostatniego trefla. Oczywiście, wszystkie powyższe warianty rozgrywki muszą zostać należycie przez gracza E wytempowane, również w zależności od konkretnych poczynań broniących. Ponadto na rozgrywającego czeka kilka pułapek, przede wszystkim może on zbyt wcześnie sprawdzić trefle, być może w pogoni za ewentualną nadróbką. A wówczas już polegnie, jako że pozostanie mu tylko szansa na impas W. Inna ewentualność – na wist kierowy E zrzuca ze stołu trefla, bierze lewę A w ręce i zagrywa D albo blotkę do K. S powinien lewę tę przepuścić – i jeśli tylko rozgrywający powtórzy atutem, będzie już mógł zostać położony, gdy po wzięciu tej lewy A lewy broniący zagra w trefla. A potem, gdy przeciwnik zabije w ręce A i wyjdzie w pika, to D pobije asem i powtórzy pikiem (zerwie komunikację do przymusu), zaś do pikowej blotki doda blotkę. Słowem, nawet jeśli WE rozwiążą optymalnie licytację i zapowiedzą końcówkę karową, to niejeden taki kontrakt zostanie przegrany…

W protokole rozdania spotkamy bez wątpienia minimaksowe 600 dla WE oraz 500 dla tej strony, ale też dużo wpadkowych 100 po stronie przeciwnej.

Minimaks teoretyczny: 5(WE), 11 lew; 600dla WE.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

– 10 (WE);

– 11 (WE);

– 7 (NS);

– 6(NS,WE!);

BA – 8 (WE).