Dzisiaj – w czwartek – trzy kolejne mecze: z Norwegią, Turcją i Islandią. W pierwszym grają Krzysztof Buras z Grzegorzem Narkiewiczem w pokoju otwartym i Cezary Balicki z Adamem Żmudzińskim w pokoju zamkniętym. Spotkanie to od samego początku układa się dla nas znakomicie – szybko zyskujemy wyraźną przewagę i sukcesywnie ją powiększamy. Ostatecznie mecz kończy się prawdziwym pogromem Norwegów 84:19 impów, co przekłada się na efektowne 25:3 VP dla Polski. Duże brawa dla obu naszych par, które ani przez moment nie dały pograć przeciwnikom. Oto trzy największe zyski naszej reprezentacji w tym spotkaniu – w rozdaniach 4. (13 impów), 10. (12) i 14. (10)…

Rozdanie 4

Rozd. 4/XXII; obie strony po partii, rozdawał W.	♠ 10 3 ♥ 8 7 6 2 ♦ D W 10 7 5 4 ♣ 3
♠ A W 7 4 ♥ D 9 4 ♦ 9 8 6 2 ♣ 4 2		♠ K 9 5 ♥ A W ♦ A K ♣ A K 10 9 8 7
	♠ D 8 6 2 ♥ K 10 5 3 ♦ 3 ♣ D W 6 5

Pokój otwarty

Grzegorz bez żadnych zahamowań zapowiada szlemika w bez atu. Kontrakt wygląda na absolutnie beznadziejny, na nasze szczęście S atakuje ♣D (!?). Grzegorz bije ♣A, ściąga ♣K i kontynuuje ♣10, oddając Norwegowi na S lewę na ♣W. Ten wychodzi następnie ♦3. Grzegorz bije w ręce asem, a następnie ściąga wszystkie pozostałe trefle, a w międzyczasie także ♦K oraz ♥A. W końcówce obrońca S – posiadacz ♠D x x x oraz ♥K – staje w prostym pikowo-kierowym przymusie; oczywiście rozgrywający musi jeszcze wykonać impas przeciwko ♠D. Dwanaście lew i 1440 punktów dla strony WE.

Po meczu żartowaliśmy, z lekka tylko naginając fakty, iż z góry było dziewięć lew, a pozostałe zostały zdobyte: dziesiąta – na pierwszym wiście, jedenasta – na impasie, a dwunasta – na przymusie.

Pokój zamknięty 

¹ silne

² stayman

³ brak starszych czwórek 

W PZ Norwegowie stają w 3BA – i po ataku ♠3 biorą jedenaście lew. 660 dla WE i łącznie 13 impów dla Polski.

Rozdanie 10

Rozd. 10/XXII; obie strony po partii, rozdawał E.	♠ A K W ♥ A W 10 6 3 ♦ 2 ♣ 10 6 3 2
♠ 9 5 4 ♥ 8 7 2 ♦ 10 6 ♣ D 9 7 5 4		♠ D 10 3 ♥ D 9 ♦ K 9 5 4 3 ♣ A W 8
	♠ 8 7 6 2 ♥ K 5 4 ♦ A D W 8 7 ♣ K

Pokój otwarty

W PO otwarcie Grzegorza 1♦ zostało skontrowane na pozycji reopen i gracz S – rzecz jasna – kontrę tę ukarmił. Po ataku singlowym ♣K S wziął pięć lew atutowych, ponadto broniący odebrali dwa kiery oraz dwa piki. Bez trzech, 800 dla WE. Nie był to rezultat dla naszej strony rewelacyjny, ale i nie tragiczny – na linii NS wychodzi przecież popartyjna końcówka w kiery (jedenaście lew), a także w bez atu (dziewięć) oraz w ... piki (także jedenaście!).

Pokój zamknięty

¹ rekontra SOS

Grający w PZ Norwegowie otwierali 1♦ z czwórki, po takim samym jak w PO początku gracz W podjął więc misję ratunkową – niespecjalnie jednak udaną, bowiem ostatecznym kontraktem stał się tu 1♠(E) z kontrą. Przeciwko tej grze Adam wyszedł w atu, a Cezary zabił ♠K i odwrócił ♥10. Adam pobił ♥D królem i powtórzył pikiem, a jego partner wziął tę lewę ♠A i zagrał po raz trzeci w atu. Rozgrywający utrzymał się w ręce ♠D i wyszedł stamtąd ♥9,  przez co stracił dodatkową wziątkę wpadkową. Cezary ściągnął bowiem wszystkie kiery, a siedzący za rozgrywającym Adam nie miał żadnych problemów z wyrzutkami. Po prostu ręka E znalazła się w przymusie i gdy w pięciokartowej końcówce pozostały tam ♦K 9 5 oraz ♣A W – Adam zachował ♠8 oraz ♦A D W 8. Po wyjściu przez Cezarego ♦2 jego partner odebrał więc dwie lewy w tym kolorze i zagrał weń po raz trzeci, by wyrobić sobie w nim fortę. Ostatecznie doszło zatem do efektownej wpadki bez pięciu (rozgrywający wziął tylko dwie lewy!) za 1400, i rozdanie przyniosło nam dwanaście impów zysku.

Rozdanie 14

Rozd. 14/XXII; obie strony przed partią, rozdawał E.	♠ D 9 4 ♥ D 4 ♦ 10 8 6 ♣ A K D W 4
♠ W 7 ♥ W 9 7 6 5 ♦ D 5 4 ♣ 10 8 7		♠ A 10 8 6 3 ♥ 10 3 2 ♦ 9 7 2 ♣ 6 5
	♠ K 5 2 ♥ A K 8 ♦ A K W 3 ♣ 9 3 2

Pokój otwarty

¹ tzw. odwrócone podniesienie

Po ataku ♥6 rozgrywający wziął jedenaście lew. 460 punktów dla NS.

Pokój zamknięty

¹ transfer na bez atu, 13–16 PC w układzie zrównoważonym

² wielkie bez atu, 18⁺ PC w składzie zrównoważonym

³ bardzo dobrej jakości pięciokart treflowy

⁴ cuebid

Po ataku ♦4 z rozgrywką nie było żadnych problemów. Ale nawet po ataku treflowym czy kierowym rozgrywający zrobiłby swoje, gdyby wyatutował, zagrał ♥D i ♥A, ściągnął ♦A K (może spadnie krótka ♦D), a następnie ♥K, na którego wyrzuciłby z dziadka karo, przebiłby tam karo i ♠K dostałby się do ręki – do forty karowej.

Po ataku ♠W trzeba by było wstawić ze stołu damę – aby albo zachować dojście do ręki ♠K, albo dostać dwie wziątki w tym kolorze (jeśli E zabiłby ♠D asem i kontynuowałby pikiem, nawet ♠10).

Kładący byłby natomiast – tylko i wyłącznie – (raczej niemożliwy do oddania) atak ♠7 (!?), spod drugiego waleta. Po wstawieniu ze stołu bloki, także E dołożyłby bowiem małego pika i kluczowe dojście do ręki ♠K zostałoby przedwcześnie unicestwione.

Oczywiście, nie wiadomo jednak, czy bez ataku karowego Adam rozegrałby szlemika w sposób opisany wyżej; prosta szansa karowa, tj. impas damy w tym kolorze, byłaby bowiem większa niż szansa powodzenia wspomnianych manewrów kierowo-karowo-pikowych.

W każdym razie w rozdaniu tym zarejestrowano 920 punktów dla NS i dziesięć impów dla Polski.