Rozdanie 11.

Rozdanie 11 Rozd. S, po partii: -	♠ K Q 9 7 5 ♥ A K 4 ♦ ♣ A Q 10 6 3
♠ J 3 2 ♥ Q 9 7 2 ♦ Q J 10 4 ♣ 8 2		♠ 6 ♥ 8 6 5 ♦ A K 8 6 5 2 ♣ K 9 5
	♠ A 10 8 4 ♥ J 10 3 ♦ 9 7 3 ♣ J 7 4

Tu po dwóch pasach gracze N będą otwierać 1♠, we Wspólnym Języku 1♣. Po 1♠ E wejdzie 2♦, S zapewne zalicytuje blokujące 3♠, W spasuje a N? Pesymista zadowoli się 4♠, a optymista da cue bid 4♣ i gry partner zalicytuje 4♠, co wyklucza asa karo, zapyta przez 4BA i po odpowiedzi jednym asem zalicytuje szlemika:

3♠ – blokujące, do 6 PC, 4+♠;
4♣ – cue bid;
4♠ – brak cue bidów w kolorach czerwonych.

Jeżeli S podniesie piki tylko do 2♠, to N może zalicytować 3♣, będące „w pierwszym czytaniu” inwitem do końcówki, S da negatywne 3♠, N jeszcze zachęci przez 4♦ ale po 4♠ pewnie spasuje – nawet przy ficie  typu trzeci as do szlemika potrzeba jakichś grających wartości, typu ♥D i ♣W.

3♣ – „na razie” może być inwit do końcówki;
4♦ – ewidentnie szlemikowe;
4♠ – może i można pokusić się o 5♠? Myślę, że z czymś typu ♠A + ♣D na pewno trzeba by dać 5♣.

Po otwarciu 1♣ (Wspólny Język) E wejdzie 1♦, S spasuje, a W powinien skoczyć w 3♦. Teraz N stanie przed typowym problemem dla WJ – jak pokazać teraz tę kartę? Czy to silny trefl na pikach – nieforsujące 3♠, czy wprowadzać do gry kiery – wtedy kontra? Czy 4♣ po 3♦ to byłby non-Leaping Michaels – trefle i starszy?

Wydaje się, że przy braku możliwości pokazania szybko dwóch kolorów najmniejszym złem jest 3♠ (jeżeli z kartą N damy kontrę, to co zrobimy po 3♥ partnera?), po których S podniesie do końcówki: 

pas – niejeden skusi się na wskazanie pików, naturalne lub transferowym 1♥, ale wtedy N raczej nie wypuści już partnera przed szlemikiem.