Rozdanie 13.

Rozdanie 13 Rozd. N, po partii: obie	♠ 7 3 ♥ A K 10 9 ♦ 10 4 ♣ Q J 9 8 4
♠ J 2 ♥ 7 6 5 ♦ K Q 9 5 3 ♣ K 7 5		♠ A K 10 9 8 ♥ J 4 ♦ A J 7 ♣ A 10 2
	♠ Q 6 5 4 ♥ Q 8 3 2 ♦ 8 6 2 ♣ 6 3

Tutaj po pasie N gracze E będą otwierać 1♠ – na 1BA karta jest za dobra – świetne 17 PC z dobrą piątką. S spasuje a W odpowie 1BA. Teraz tam, gdzie NS grają w tej pozycji – po pasie – kontrą bi – N może dać kontrę (bez tego ustalenia grozi od partnera zgłoszenie kar z czwórką). Tam, gdzie N spasuje, E zainwituje końcówkę przez 2BA (pewnie będą tacy, co ją od razu zalicytują), a W inwit przyjmie:

Tam, gdzie N wyjdzie w kiery - asem, obrona ściągnie 4 lewy – S zamarkuje dwójką. Po ataku damą trefl rozgrywający weźmie nadróbkę, w sytuacji, gdy obrona nie zdjęła swoich kierów, impasowanie damy pik byłoby błędem taktycznym, zwłaszcza po wiście dającym trzy lewy w treflach.

Tam, gdzie N da kontrę na 1BA, E da siłową rekontrę, S zalicytuje 2♥ i to jest najwyżej bez jednej. W spasuje, spasuje także N i E pewnie przez 3♥ zapyta o zatrzymanie kierowe, W zalicytuje 3♠ i E zwykle podniesie do 4♠:

rktr. – nadwyżkowa, 15-17 PC;
pas – brak kontry na 2♥.

Po ataku trzy razy w kiery i przebiciu rozgrywający powinien przejść do stołu treflem i zagrać na impas waletem pik – pik w stole uniemożliwia kolejny skrót. Jeżeli S zdobędzie się teraz na przepuszczenie, a rozgrywający powtórzy impas (co w kontekście kontry bi na 1BA raczej nie ma sensu), to kontrakt zostanie obłożony.