Analizy przygotował

Marek Wójcicki

Rozdanie 1.

Rozdanie 1 Rozd. N, po partii: -	♠ K J 6 4 ♥ 10 2 ♦ A K 5 ♣ A K J 6
♠ 7 3 2 ♥ 9 6 3 ♦ 9 3 2 ♣ 10 9 7 5		♠ Q 8 5 ♥ A K J ♦ Q 10 8 6 ♣ Q 8 2
	♠ A 10 9 ♥ Q 8 7 5 4 ♦ J 7 4 ♣ 4 3

Tutaj gracze N będą otwierać 1♣, z kartą E większość da kontrę – co prawda układ 4333, ale 14 PC, przed partią. S wskaże kiery, naturalnie lub transferową kontrą. N zalicytuje 2BA (dzisiaj licytuje się tak nawet z czwórką pików). Teraz we Wspólnym Języku, gdzie N wykluczył trójkę kierów, pomijając odwrotkę, S podniesie do 3BA:

W Strefie S może po 2BA sprawdzić za pomocą konwencji pzpn (pytanie z podejrzeniem naturalności) że N nie ma trzech kierów i licytacja także zakończy się w końcówce bezatutowej:

3♣ – naturalne lub sprawdzenie fitu kierowego;
3♦ – 4-5 trefli, nie wyklucza trzech kierów;
3♥ – piątka kierów.

E będą wistować w karo. Rozgrywający postawi waleta i po wzięciu lewy, wiedząc po kontrze, że E ma wszystkie brakujące figury, weźmie 11 lew, oddając tylko dwa kiery – po walecie karo przejdzie do ręki asem trefl bądź królem pik i zagra w kiery. E wskoczy i zagra dalej w karo, po czym z ręki nastąpi kolejne zagranie w kiery, a potem impas damy pik u E...