Rozdanie 19.

Rozdanie 19 Rozd. S, po partii: EW	♠ 9 ♥ A J 6 ♦ Q 9 8 6 3 ♣ A Q 9 3
♠ K Q 7 6 4 ♥ Q 10 9 ♦ A 5 2 ♣ K 5		♠ A 2 ♥ 8 7 5 3 ♦ K J 10 4 ♣ 7 4 2
	♠ J 10 8 5 3 ♥ K 4 2 ♦ 7 ♣ J 10 8 6

Tutaj po pasie S gracze W będą otwierać 1♠, niektórzy pewnie 1BA – tylko 14 PC, ale rozrzucone, dobry pięciokart, trójka kierów – te wszystkie czynniki pozwalają na otwarcie 1BA 15-17. Po 1♠ N zapewne da kontrę – karta jest warta interwencji, a 2♦ z takim kolor(ki)em nawet w korzystnych nie jest dobrym wyborem a układ jest tylko o jedną kartę odbiegającą od modelu. Po kontrze E spasuje, S zalicytuje 2♣ – na karny pas są za słabe piki i za mała siła, na 1BA brak bilansu, a 2♣ – niezła czwórka, krótkość z boku… Po 2♣ W i N spasują, a E powinien powalczyć – kontrą, która jest wywoławcza (aby skontrować karnie, należy zacząć od rekontry), S spasuje a W zalicytuje 2♠ po których N przepchnie się w 3♣ i to zakończy licytację:   

 W pewnie zaatakuje królem pik i po wzięciu lewy zagra w atu. Rozgrywający mając pozycję pików jak na dłoni, bez problemu weźmie 10 lew.

Po otwarciu 1BA wszyscy spasują – N nie ma w polskich systemach wygodnego wejścia, karta E jest za słaba aby szukać końcówki, a S jest za słaby aby wznowić, mimo że ma trochę układu.

N zaatakuje w karo i rozgrywający ma 7 lew z góry. Do obłożenia potrzebny jest abstrakcyjny wist blotką kier i podegranie trefli.