Rozdanie 23.

Rozdanie 23 Rozd. S, po partii: obie	♠ K 10 6 2 ♥ Q 8 2 ♦ K 9 7 3 ♣ 9 2
♠ J 9 4 ♥ J 10 9 7 6 3 ♦ 10 ♣ A Q 3		♠ A Q 8 7 ♥ A 5 ♦ A 6 2 ♣ J 10 5 4
	♠ 5 3 ♥ K 4 ♦ Q J 8 5 4 ♣ K 8 7 6

 Niezła, popartyjna końcówka kierowa na linii WE, ale nie wszystkie pary ją wylicytują. Zauważmy, że karty w rękach partnerów pasują do siebie wprost idealnie, nie marnuje się nawet żaden walet.

 Paradoksalnie najłatwiej dojść do czterech kierów, stosując ustalenia licytacyjne funkcjonujące już ponad pół wieku temu.

(1)  Słabe dwa na kierach. Otwarcie oczywiste z uwagi na dziesiątkę i dziewiątkę kier.

(2)  Pytanie o singletona.

(3)  Krótkość karowa.

 Po uzyskaniu informacji o „dobrym” singletonie 4♥ jest odzywką automatyczną, partner otworzył przecież po partii.

 We współczesności, gdy dominującym otwarciem dla ręki W jest 2♦ Minimulti, gracz E raczej powinien zainwitować końcówkę, a to, w jaki sposób to zrobi, zależy od ustaleń w parze. Praktycznie istnieją dwie metody, z których zdecydowanie lepszą przedstawiam poniżej.

(1)  Zalicytuj swój kolor transferem.

(2)  Mam kiery.

(3)  A ja zapraszam do zagrania końcówki w twoim kolorze.

 Moim zdaniem zawodnik W powinien zalicytować 4♥. Ma on całkiem niezłą rękę, a koronnym argumentem przemawiającym za przyjęciem inwitu jest to, że gramy na punkty meczowe, a do wygrania jest popartyjna końcówka.

 Każda rozgrywka prowadzi do celu, więc ci, którzy 4♥ wylicytują zapiszą po swojej stronie 620 lub 650.