Rozdanie 21.

Rozdanie 21 Rozd. N, po partii: NS	♠ K Q J ♥ 10 8 ♦ K 7 4 ♣ Q J 10 6 5
♠ A 10 4 3 2 ♥ K 6 5 2 ♦ J 6 ♣ A 2		♠ 9 8 6 ♥ 7 ♦ A Q 10 8 5 3 ♣ K 9 7
	♠ 7 5 ♥ A Q J 9 4 3 ♦ 9 2 ♣ 8 4 3

Tutaj gracze N będą otwierać 1♣, E wejdzie 1♦ a S zgłosi kiery, najczęściej naturalnie bądź transferową kontrą, a W zgłosi piki. N spasuje, E powtórzy kara, a S kiery... Teraz z kartą W wydaje się, że można zainwitować końcówkę odzywką 2BA, a co bardziej bojowi zalicytują może i 3BA (pików nie ma jak „wydłużyć" - 2♠ brzmi nieco za słabo, no i grozi graniem na ficie 5-1). N spasuje i zapewne to samo zrobią E i S.

N zapewne wyjdzie damą trefl i przy tych, niezwykle korzystnych układach, rozgrywający weźmie 10 lew.

Wiele par gra tak, że po wejściu 1♦ 2♦ jest transferem wskazującym kolor kierowy 6+ w sile poniżej inwitu, do 9 PC lub forsingu do dogranej – 12+PC (z kartą inwitującą licytuje się transfer na wysokości trzech). Po 2♦ W zalicytuje pewnie 2♠ – nieforsujące, ale konstruktywne, E może podnieść do 3♠ i wtedy W zalicytuje końcówkę w piki:

2♦ – 6+♥, 5-9 PC lub 12+PC;
pas – N ma co prawda fit kierowy, ale wartości defensywne.

Przy dobrym położeniu króla karo i podziale pików 3-2 końcówka pikowa jest bezproblemowa w rozgrywce.