Rozdanie 9.

Rozdanie 9 Rozd. N, po partii: EW	♠ 6 4 3 ♥ Q 2 ♦ Q J 9 7 5 4 ♣ Q 7
♠ J 7 5 ♥ A J 9 7 ♦ A K 2 ♣ A J 9		♠ A 9 8 ♥ 8 5 4 3 ♦ ♣ K 8 6 4 3 2
	♠ K Q 10 2 ♥ K 10 6 ♦ 10 8 6 3 ♣ 10 5

Tutaj gracze N będą pasować, może zwolennicy destrukcyjnych bloków otworzą 3♦. Po pasie N spasują także E i S, a W otworzy 1♣. Jeżeli teraz N spasuje lub wejdzie 1♦, E wskaże zapewne kiery, S piki, a W zalicytuje końcówkę w kiery – po pasie partnera szanse na szlemika są znikome.  

N wyjdzie w piki. Rozgrywający pobije asem, przejdzie do ręki asem trefl, na dwa kara zrzuci piki i przebije pika. Teraz zagra kiera do dziewiątki. N weźmie damą i najlepiej zrobi jak zagra w atu, co zakończy się 11 lewami.

Po ataku w karo odważna rozgrywka – przejście do stołu najpierw królem trefl, a potem asem pik, i impas figury z dziesiątką kier u S zakończy się 12 lewami.

Na pewno z kartą E niejeden zdecyduje się odpuścić pokazywanie takiej czwóreczki w kierach i pokaże prawdziwy walor swojej ręki – kolor treflowy. Tutaj S podniesie kara, a W zalicytuje 3BA:

N zaatakuje ♦D, rozgrywający weźmie i zapewne zagra asa trefl i trefla do króla. Po spadnięciu damy raczej nie spróbuje teraz kierów, gdyż grozi to wybiciem ze stołu asa pik gdy jeszcze trefle są zblokowane i wpadką, ale zadowoli się wzięciem 10 lew.

Tam, gdzie N otworzy 3♦, po pasach E i S W zalicytuje 3BA. Jeżeli teraz S zdecyduje się bronić, to W skontruje 4♦, ale E zapewne zalicytuje 4BA które w tej sekwencji powinno być „do gry”:

4♦ jest dobrą obroną – tylko za 500.

Podobnie może być tam, gdzie N po 1♣ skoczy w 3♦ – E da negatywną kontrę – przed pasem ta ręka jest za słaba na kontrę na wysokości trzech, ale będąc po pasie na pewno można sobie na nią pozwolić, S spasuje, a W zalicytuje 3BA, po których S pewnie pójdzie w obronę, ale teraz decyzja o pójściu w 4BA nie jest oczywista – W nie musi mieć aż tak silnej karty, może mieć 14 PC: