Rozdanie 12; rozdawał W, po partii NS.

Rozdanie 12 Rozd. W, po partii: NS	♠ K9 ♥ QJ762 ♦ K52 ♣ A94
♠ 7643 ♥ AT ♦ A87 ♣ T752		♠ AQT2 ♥ ♦ QT9643 ♣ QJ8
	♠ J85 ♥ K98543 ♦ J ♣ K63

¹ punktów nie ma za wiele, ale atrakcyjny układ 6–4, a ♦D wsparta wysokimi blotkami

^{2, 3} później już jednak ani W nie ma na kontrę, ani E na powtórną licytację

Na ogromnej większości stołów turnieju skończy się zatem na kontrakcie 4♥(N). Przeciwko tej grze E wyjdzie w karo, a jego partner zabije ♦A i najprawdopodobniej odwróci w pika. To zresztą będzie bez znaczenia, i tak bowiem wcześniej czy później rozgrywający będzie musiał oddać dwie wziątki w tym ostatnim kolorze. Oraz asa atu, polegnie zatem, ale tylko bez jednej. Potencjalnie przegrywający trefl zostanie bowiem wyrzucony – albo ze stołu na ♦K, albo z ręki na ♠W.

Na WE są do wygrania 3♠, choć po ataku singlowym ♦W rozgrywający zabiłby w dziadku ♦A, po czym na pewno zagrałby w atu, a wówczas musiałby koniecznie zrobić w ręce impas damą. Oddałby wtedy jedynie pika, karo oraz dwa trefle. Prewencyjna obrona strony NS 4♥ okaże się więc nad wyraz opłacalna, tym bardziej że kontrakt ten nie zostanie raczej skontrowany. Zamiast teoretycznie należnym ich 140 punktów gracze WE zapiszą sobie tylko 100. Różnica niby niewielka, ale w turnieju na maksy… Natomiast gdy WE zdecydują się pójść wyżej – zapis przejdzie na drugą stronę protokołu.

Najpopularniejszym wpisem będzie jednak owo prewencyjnie obronne 100 punktów po stronie WE.

Minimaks teoretyczny: 3♠(WE), 9 lew; 140 dla WE.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

♣ – 8 (WE);

♦ – 9 (WE);

♥ – 9(NS);

♠ – 9 (WE);

BA – 5 (NS,WE!).