Rozdanie 14.

Rozdanie 14 Rozd. E, po partii: -	♠ 8 5 4 2 ♥ K Q 7 5 2 ♦ Q 6 ♣ 5 2
♠ J 10 9 7 ♥ 9 6 4 ♦ K 8 ♣ A 9 8 3		♠ Q 6 ♥ A ♦ A 9 7 4 2 ♣ K J 7 6 4
	♠ A K 3 ♥ J 10 8 3 ♦ J 10 5 3 ♣ Q 10

 Trafne rozegranie atutów zapewnia parze WE realizację końcówki treflowej. Czy jednak wylicytowanie pięciu trefli jest w tym rozdaniu sprawą prostą? Moim zdaniem NIE. Popatrzmy:

 Większość graczy E zapewne spasuje na 3♣. Argumenty przemawiające za tą odzywką są następujące: ewentualna końcówka jest przedpartyjna (różnica między +150, a +400 to 6 IMP), a w przypadku przegrania czterech trefli tracimy 4 punkty meczowe (-50 zamiast +110). Poza tym niekiedy możemy trafić na kartę partnera, z którą przyjmie on inwit, a pięć trefli przegramy bez dwóch za 100.

 Jeśli jednak E zdecyduje się na inwit, to najlepiej zrobi to przy pomocy pozornie niewyszukanej odzywki 4♣. To z całą pewnością powinno mówić o składzie 5-5 i dobrej ręce. Z układem 5-4 i sporą nadwyżką można bowiem powiedzieć 3♥ (maksimum bez stopera ♥), 3♠ (trójka) lub 3BA.

 Po 4♣ przyjęcie inwitu jest oczywiste (dwie znakomite figury w kolorach partnera), a potem nadal wszystko będzie w rękach E, który, by udowodnić słuszność swojej licytacji, musi zagrać trefle z góry.