Rozdanie 20.

Rozdanie 20 Rozd. W, po partii: obie	♠ K 10 6 2 ♥ J 7 6 ♦ 9 3 ♣ Q J 9 3
♠ A 7 5 3 ♥ 8 2 ♦ 6 5 ♣ A K 8 7 5		♠ Q J 9 8 4 ♥ A K ♦ K 10 8 4 ♣ 10 2
	♠ ♥ Q 10 9 5 4 3 ♦ A Q J 7 2 ♣ 6 4

 Każdy system licytacyjny doprowadzi parę WE do końcówki pikowej, której realizacja jest bardzo trudna, a z ręki W wręcz niemożliwa. Oczywiście zawsze można liczyć na przychylność obrońców.

 Popatrzmy teraz na to, jak będzie przebiegała licytacja w tym rozdaniu.

(1)  Część par gra tak, że zgłoszenie teraz przez e-S-a 2♠ jest naturalne, więc jedyna opcja to zalicytowanie dwóch kierów.

(1)  Precision.

(2)  Pytanie.

(1)  Naturalne, forsujące na jedno okrążenie. Gdyby W miał słabą rękę z pikami, to zalicytowałby 2♠ od razu po dwóch treflach. Oczywiście, jeżeli ktoś nie ma pewności, że partner go zrozumie, to lepiej jest dać kontrę wywoławczą, zamiast mówić 2♠.

 Jak widzimy znacznie wygodniej rozgrywa się kontrakt pikowy z ręki E, gdyż nie grozi nam podegranie króla karo w pierwszej lewie. Nadal jednak dziesięć lew może wziąć tylko prawdziwy wizjoner. Skuteczna rozgrywka po pierwszym wiście kierowym wygląda bowiem tak: Zgrywamy ♥A-K, ♣A-K i wychodzimy z dziadka blotką pik spod asa. Jeżeli N nie wskoczy królem, to kładziemy ósemkę(!), a potem gramy z ręki dziesiątkę(!) karo.

 Myślę, że nawet widząc wszystkie karty trudno jest znaleźć właściwą linię gry. Możemy więc śmiało założyć, że 620 po swojej stronie zapiszą tylko nieliczne pary WE, a zapis ten da im około jedenastu impów.

 Jest jeszcze jedna szansa pary WE na dobry zapis. To nadaktywność e-S-a, który może zwietrzyć „wielką układówkę” i zalicytować po czterech pikach pięć karo. Będzie go to kosztowało 800, a przy gorszej obronie „zaledwie” 500.