Rozdanie 13.

Rozdanie 13 Rozd. N, po partii: obie	♠ K 6 5 2 ♥ 10 ♦ 10 8 7 6 3 ♣ 10 9 7
♠ A 10 9 ♥ Q 7 6 3 2 ♦ Q 4 ♣ K 6 3		♠ 8 ♥ A K 9 8 5 4 ♦ K ♣ A Q J 5 4
	♠ Q J 7 4 3 ♥ J ♦ A J 9 5 2 ♣ 8 2

Tutaj po pasie N gracze E będą otwierać 1♥, we Wspólnym Języku co niektórzy pewnie 1♣, chociaż z rękami dwukolorowymi po otwarciu 1♣ niejednokrotnie dalsza licytacja bywa trudna. Po 1♥ z kartą S zapewne większość wejdzie 2♥, chociaż osobiście uważam, że Michaels cue bid po partii powinien obiecywać siłę od mniej więcej minimum otwarcia (a już na pewno po otwarciu 1♠, gdy po Michaelsie musimy grać już na wysokości trzech). Po 2♥ gracza S W zalicytuje zapewne coś w stylu „forsing do dogranej z fitem” (podobnie zresztą po wejściu 1♠), N skoczy w 4♠ a E zapyta o asy i po informacji o jednym zalicytuje szlemika w kiery, który w najgorszym wypadku może być na impasie treflowym.

2♠ – forsujące do dogranej z fitem kierowym; ręka jest za silna na 4♥, które może być licytowane z układową ręką z 4-5 kierami nawet z niewielką siłą.

Jeżeli obrona nie zdejmie na pierwszym wiście asa karo, to już go nie weźmie.

Po otwarciu 1♣ S wejdzie 1♠, a W zapewne da kontrę, nieforsujące 2♥ to siła 6-10 PC i ta karta jest w zasadzie zbyt silna na taką odzywkę. Po kontrze N skoczy w blokujące 3♠, a E zalicytuje 4BA, które w tej sytuacji powinno być Blackwoodem na kierach (z silnym treflem na kolorze bądź dwóch trzeba zacząć od zgłoszenia koloru na wysokości czterech) i WE wylicytują szlemika w kiery:

NS mają dobrą obronę, 6♠ jest tylko bez czterech, za 1100. Nie jest łatwo w nią pójść, ale tam, gdzie S zacznie od Michaelsa, z ręką N można zdecydować się na obronę.