Rozdanie 3.

Rozdanie 3 Rozd. S, po partii: EW	♠ K J 9 8 7 ♥ A ♦ A J 10 7 3 ♣ A 4
♠ A 2 ♥ Q J 10 8 7 3 ♦ 4 2 ♣ 9 3 2		♠ 6 3 ♥ K 6 4 ♦ K 9 8 ♣ K Q J 10 5
	♠ Q 10 5 4 ♥ 9 5 2 ♦ Q 6 5 ♣ 8 7 6

Tutaj po pasie S gracze W będą otwierać 2♦ mini-multi. Co ma teraz zrobić N? Wiele par gra w tej pozycji konwencją Leaping Michaels – skok w 4♣/♦ oznacza kolor licytowany i starszy. Karta N jest nieco mało estetyczna jak na taką odzywkę – niewiele mniej punktów w kolorach krótkich niż w długich, ale biorąc pod uwagę problemy z odlicytowaniem takiej ręki inną drogą zapewne wielu się zdecyduje na 4♦. E spasuje, a S zalicytuje 4♥ – „do koloru” i N przeniesie na piki: 

2♦ – mini-multi – blok na jednym starszym;
4♦ – kara i starszy, forsujące;
4♥ – „do koloru”.

Tam, gdzie NS nie stosują tej konwencji (aczkolwiek wykluczenie silnych rąk dwukolorowych z kontry daje wiele korzyści, zwłaszcza, gdy licytacja rozwija się dynamicznie), bądź N uzna, że karta nie nadaje się na 4♦, nie ma alternatywy dla kontry – na wejście 2♠ ręka jest zdecydowanie za silna. Po kontrze E zalicytuje zapewne rekontrę – „pokaż swój kolor”, po pasie S W zalicytuje 2♥. No i teraz zapewne u większości 3♥ to będzie dwukolorówka w stylu Michaels cue bid, chociaż stosowanie bezpośredniego Leaping Michaelsa pozwala po uprzedniej kontrze stosować pytanie o zatrzymanie z pełnym kolorem młodszym, gdyż nie ma wtedy potrzeby pokazywania dwukolorówek. Po 3♥ o znaczeniu „dwukolorówka z pikami” S zapewne zalicytuje 4♠ – czterokartowy fit powinien wystarczyć do końcówki gdy partner nie wiedząc o ficie pokazał dwukolorówkę na wysokości trzech:

rktr. – „pokaż swój kolor”;
pas – w sytuacji gdy W musi licytować, S jest zwolniony z licytacji i każda odzywka jest licytacją z bilansu, na wysokości dwóch w sile 7-10 PC;
3♥ – dwukolorówka z pikami.

Na końcówkę pikową E wyjdzie królem trefl, rozgrywający po wzięciu asem zagra w atu i zrealizuje kontrakt.