Rozdanie 20.

Rozdanie 20 Rozd. W, po partii: obie	♠ J 10 4 ♥ A J 6 3 2 ♦ A ♣ 10 6 5 3
♠ 6 ♥ Q 9 5 ♦ J 10 6 5 4 3 ♣ A 9 8		♠ Q 9 7 ♥ K 10 8 7 ♦ K Q 7 ♣ Q 4 2
	♠ A K 8 5 3 2 ♥ 4 ♦ 9 8 2 ♣ K J 7

 Nietrudna w licytacji i jeszcze łatwiejsze w rozgrywce końcówka pikowa na linii NS.

 Jeśli, po pasie W, gracz N zdecyduje się na otwarcie 1♥, to może być tak:

 Podniesienie pików partnera z tylko trzykartowym fitem jest w tym rozdaniu opcją niezwykle kuszącą. Alternatywą jest bowiem 2♣ z czwartej dziesiątki. Nie dość, że otworzyliśmy na 10 PC, to teraz pokazujemy kolor, w którym nie mamy żadnej figury. Naprawdę lepiej zalicytować 2♠.

 Jeśli N zdecyduje się spasować w pierwszym okrążeniu, to w drugim będzie musiał użyć konwencji Drury.

(1)   Niektórzy N skoczą w 2♠. To ich prywatna sprawa.

(2)   Coś w rodzaju Drury, czyli sztuczne pytanie o siłę i charakter wejścia, gwarantujące fit pikowy. Pamiętajmy o tym, że jeśli II obrońca jest przed pasem, to 2♣ jest uogólnionym Drury, czyli oprócz wariantu INVIT+ z fitem może zawierać forsujące do dogranej ręce bez fitu.

(3)   Naturalny inwit z kolorem sześciokartowym. 3♠ w tej sekwencji nie forsuje!

(4)   Odzywka oczywista.

 Widzimy więc, że przy większości stołów walka będzie toczyła się o jednego impa (nadróbka lub swoje), a pary NS, które czterech pików nie wylicytują stracą 8-9 punktów meczowych.