Polski Związek Brydża Sportowego

PZBS

KRS 0000219753, NIP: 525-16-56-918, Organizacja Pożytku Publicznego

konto PZBS: 07 1240 6175 1111 0000 4577 6692

KMP 6/2013 - Analiza rozdań

Spis treści
KMP 6/2013 - Analiza rozdań
Rozdanie 2
Rozdanie 3
Rozdanie 4
Rozdanie 5
Rozdanie 6
Rozdanie 7
Rozdanie 8
Rozdanie 9
Rozdanie 10
Rozdanie 11
Rozdanie 12
Rozdanie 13
Rozdanie 14
Rozdanie 15
Rozdanie 16
Rozdanie 17
Rozdanie 18
Rozdanie 19
Rozdanie 20
Rozdanie 21
Rozdanie 22
Rozdanie 23
Rozdanie 24
Rozdanie 25
Rozdanie 26
Rozdanie 27
Rozdanie 28
Rozdanie 29
Rozdanie 30
Rozdanie 31
Rozdanie 32
Rozdanie 33

Rozdanie 13; rozdawał N, obie po partii.

Rozdanie 13
Rozd. N,
po partii: obie
7
75
AK8543
T874
 
KQJ985
KQ
Q7
932
rozd. 13 A6432
JT82
92
A6
  T
A9643
JT6
KQJ5
 

W

N

E

S

pas

pas

1

1

2

31

pas

32

pas

pas

pas

1 wyższy z dwóch kolorów przeciwnika, a więc bardzo dobra ręka z fitem pikowym

2 punktów sporo, ale na ogół marne

albo:

W

N

E

S

pas

pas

1

1

2

31

pas

32

3BA3(!)

pas

4/4

pas5

pas

pas6

 

1 wyższy z dwóch kolorów przeciwnika, a więc bardzo dobra ręka z fitem pikowym

2 punktów sporo, ale na ogół marne

3 6+–4

4 z naciskiem na 4, w tym kolorze partner ma bowiem (co najmniej) sześciokart

5, 6 jeśli dopiero teraz któryś z graczy WE poprawi się na 4, może już zostać skontrowany, chociażby dla zasady

albo:

W

N

E

S

pas

pas

1

1

2

4

pas

pas

pas

 

 

Jeśli gracz N ograniczy swój udział w licytacji do zalicytowania 2, a jego partner nie będzie miał okazji, by uzgodnić ten kolor (co uczyniłby na pewno, gdyby E – zamiast 3 – zalicytował 2), przeciwnicy dostaną szansę, aby zatrzymać się w 3. W przeciwnym wypadku NS zagrają 4 bądź WE – 4 (od czasu do czasu z kontrą). Do takiego samego rozwiązania dojdzie, gdy gracz E od razu w drugim okrążeniu licytacji wrzuci 4, tyle że na pewno jego partner będzie wówczas grał ten kontrakt bez kontry.

Kontrakt 4(NS) [a także 4(NS)] łatwo wychodzi, rozgrywający odda tylko pika, trefla i kiera, zapisze więc po swojej stronie protokołu minimaksowe 130 punktów. Natomiast przeciwko pikowej grze W obrońca N zaatakuje A, a potem ściągnie K. Jego partner dołoży wówczas W (brak damy, a jednocześnie ilościówka odwrotna), a w drugiej – 6 (!). Tę ostatnią blotkę N powinien zinterpretować rzecz jasna jako lawintala (S mógł przecież w zamian dołożyć 10), czyli wskazanie wartości treflowej. W lewie trzeciej N wyjdzie więc w trefla, co będzie jedyną kontynuacją ograniczającą rozgrywającego do dziewięciu wziątek. Po każdej innej wyrobi on sobie bowiem kiery i na W 10 ze stołu pozbędzie się z ręki dwóch blotek treflowych. Weźmie wtedy dziesięć lew, zatem nawet pikową końcówkę zrealizuje. Takie rozstrzygnięcia powinny jednak należeć do rzadkości – ograniczenie W do lew dziewięciu (w piki) nie będzie bowiem specjalnie trudne i każdy choćby średniej klasy duet NS da sobie z tym – jak sądzę – radę.

W protokołach rozdania spotkamy zatem zarówno zapisy 130 dla NS, jak i 140 oraz 170 (rzadko) dla WE, a także – jeszcze rzadziej – 620 i 790 dla WE oraz 100 oraz 200 dla NS.

Minimaks teoretyczny: 4(NS), 10 lew albo 4(NS), 10 lew; 130 dla NS.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

– 10(NS);

– 10(NS);

– 8 (NS);

– 9 (WE);

BA – 6 (NS,WE!).