Polski Związek Brydża Sportowego

PZBS

KRS 0000219753, NIP: 525-16-56-918, Organizacja Pożytku Publicznego

konto PZBS: 07 1240 6175 1111 0000 4577 6692

KMP 6/2013 - Analiza rozdań

Spis treści
KMP 6/2013 - Analiza rozdań
Rozdanie 2
Rozdanie 3
Rozdanie 4
Rozdanie 5
Rozdanie 6
Rozdanie 7
Rozdanie 8
Rozdanie 9
Rozdanie 10
Rozdanie 11
Rozdanie 12
Rozdanie 13
Rozdanie 14
Rozdanie 15
Rozdanie 16
Rozdanie 17
Rozdanie 18
Rozdanie 19
Rozdanie 20
Rozdanie 21
Rozdanie 22
Rozdanie 23
Rozdanie 24
Rozdanie 25
Rozdanie 26
Rozdanie 27
Rozdanie 28
Rozdanie 29
Rozdanie 30
Rozdanie 31
Rozdanie 32
Rozdanie 33

Rozdanie 19; rozdawał S, po partii WE.

Rozdanie 19
Rozd. S,
po partii: EW
T9643
6
KT7
KT82
 
75
KQ82
AJ3
Q976
rozd. 19 AKJ8
T753
9852
3
  Q2
AJ94
Q64
AJ54
 

W

N

E

S

1

pas1

12

pas

1BA

pas

pas/23

pas

(pas)

(pas)

 

 

 

1 gdyby w ręce tej zamienić kolory czarne, W mógłby dać kontrę wywoławczą

2 dwa króle upoważniają w rozdaniu do odpowiedzi nienegatywnej

3 karta mocno ukierunkowana do gry w kolor (singiel kier), dlatego należy preferować 2, tym bardziej że szansa na zastanie w ręce partnera singla pikowego jest minimalna (układ 1–4–3–5 nieprawdopodobny, z 1–3–4–5 S mógłby zaś dać otwarcie 1 albo rebid 2)

Duża większość duetów NS zagra w tym rozdaniu niewysokie częściówki: 1BA(S) albo 2(N), raczej tę drugą. Akurat szczęśliwe będzie jednak 1BA(S), przynajmniej teoretycznie rzecz biorąc.W wyjdzie przeciwko tej grze K. Rozgrywający powinien zabić A (może też przepuścić, dokładając 4). Następnie należy rozegrać prawidłowo trefle, tzn. ściągnąć A i wyjść z ręki W – na impas. Jest to posunięcie lepsze niż odwrotne – K i impas damy do ręki – tylko bowiem grając w ten sposób, można wyłapać hipotetyczną D 9 x x u W. Przy takiej konfiguracji trefli w ręce E zawsze weźmie się w tym kolorze tylko trzy lewy. Zwycięską rozgrywkę e-S-a zwieńczy udany impas przeciwko W w ręce W, rozgrywający weźmie więc w sumie cztery trefle, dwa kara i A.

Jeżeli natomiast chodzi o alternatywny kontrakt 2(N), to położy go wyłącznie wist kierowy, otwierający drogę do śmiertelnego skrótu ręki N. Rozgrywający pobije pierwszą lewę A na stole, przejdzie do ręki 10 i wyjdzie stamtąd w pika. E wskoczy wówczas K i powtórzy kierem. N przebije w ręce i ponowi atutem, ale E wskoczy A i zagra w kiery po raz trzeci. Po takiej i tylko takiej obronie gracze WE – oprócz w zasadzie zawsze im należnych czterech pików i kara – wezmą też fortę kierową albo karową. Kontrakt 2(N) zostanie więc położony bez jednej. Zawsze wychodziłoby natomiast 2 z nienaturalnej rękiS, kiedy to rozgrywający pobiłby pierwszy wist kierowy (K) asem w ręce, później jednak jego W 9 stanowiłyby drugie zatrzymanie w tym kolorze. Broniący wzięliby wówczas jedynie cztery piki i A. Podobna sytuacja występuje przy grze bezatutowej: 1BA(S) zawsze wychodzi, podczas gdy 1BA(N) położy (tylko i wyłącznie) pierwszy wist kierowy.

W protokołach dominować będą więc zapisy 90 i 100 dla NS [nie każde 2(N) zostaną obłożone], oraz 50 dla WE.

Minimaks teoretyczny: 2(S!), 8 lew; 110 dla NS.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

– 8 (NS);

– 8 (W!);

– 8 (WE);

– 8 (S!);

BA – 7 (S!).