Polski Związek Brydża Sportowego

PZBS

KRS 0000219753, NIP: 525-16-56-918, Organizacja Pożytku Publicznego

konto PZBS: 07 1240 6175 1111 0000 4577 6692

KMP 6/2013 - Analiza rozdań

Spis treści
KMP 6/2013 - Analiza rozdań
Rozdanie 2
Rozdanie 3
Rozdanie 4
Rozdanie 5
Rozdanie 6
Rozdanie 7
Rozdanie 8
Rozdanie 9
Rozdanie 10
Rozdanie 11
Rozdanie 12
Rozdanie 13
Rozdanie 14
Rozdanie 15
Rozdanie 16
Rozdanie 17
Rozdanie 18
Rozdanie 19
Rozdanie 20
Rozdanie 21
Rozdanie 22
Rozdanie 23
Rozdanie 24
Rozdanie 25
Rozdanie 26
Rozdanie 27
Rozdanie 28
Rozdanie 29
Rozdanie 30
Rozdanie 31
Rozdanie 32
Rozdanie 33

Rozdanie 23; rozdawał S, obie po partii.

Rozdanie 23
Rozd. S,
po partii: obie
K5
KQT42
A95
754
 
98
7653
K876
AJ8
rozd. 23 J642
J9
JT3
KT32
  AQT73
A8
Q42
Q96
 

W

N

E

S

1

pas

2

pas

2BA1

pas

3BA

pas

pas

pas

 

 

 

1 powinna się za tym kryć góra otwarcia, tj. 15+ PC, S ma jednak rękę typowo bezatutową, zabezpiecza się więc w ten sposób przed zajęciem bez atu przez partnera

albo:

W

N

E

S

1

pas

2

pas

2

pas

3

pas

3BA1

pas

pas

pas

 

1 mimo że zatrzymanie treflowe jest nie do końca pewne, partner bowiem nie ma raczej w tym kolorze singletona

Większość par NS zagra w tym rozdaniu 3BA, na ogół z ręki S. Po pierwszej z powyższych sekwencji W wyjdzie przeciwko tej grze blotką karo. Rozgrywającemu grozić będzie oddanie pierwszej lewy graczowi E – na K, i śmiertelny odwrót z jego strony w trefla, tymczasem kolory starsze mogą dać od ośmiu do dziesięciu wziątek. Mimo to gra na maksy ma swoje prawa, a wist karowy bardzo często padnie spod króla, większość rozgrywających na pewno puści więc pierwszą lewę do damy w ręce. A gdy ta zdobędzie wziątkę pociągnie kiery – na pewno z góry!, a potem piki – też raczej z góry. Ujawniony rozkład kierów: 4(W)–2(E) będzie bowiem jedynie lekką przesłanką, iż piki mogą się dzielić 2(W)–4(E), kiedy to zwycięski byłby impas waleta w trzeciej rundzie koloru. Tym bardziej że S nie dostał wistu treflowego, po którym mógłby oddać trzy-cztery lewy w tym kolorze, otrzymał natomiast nienależną mu wziątkę na D; najprawdopodobniej dojdzie zatem do wniosku, że należy szanować to, co się już ma. Weźmie zatem dziesięć lew: pięć kierowych, trzy pikowe oraz dwie karowe. Oczywiście gdyby w natchnieniu wykonał jednak impas przeciwko W, jego zdobycz wzrosłaby do dwunastu wziątek. I jeszcze wracając do początku analizy: po zabiciu pierwszej lewy A S wziąłby lew dziewięć albo – po impasie w pikach – jedenaście; raczej tylko dziewięć.

Po sekwencji drugiej, gdy N zalicytuje quasi-naturalne kara, przeciwko ostatecznym 3BA(S) W zawistuje w kiery albo – choć to niezbyt prawdopodobne – 8 (!). W pierwszym przypadku rozgrywający weźmie lew dziewięć (piki z góry) albo jedenaście (impas W – po ujawnieniu się układu kierów), i to przy założeniu, iż broniący nie pozwolą mu na ustawienie W w treflowo-karowym przymusie wpustowym (gdy pozwolą – S zrobi nielicytowanego szlemika). Kiedy zaś przeciwko 3BA(S) padnie – niezbyt prawdopodobny! – wist 8, broniący odbiorą trzy lewy w tym kolorze, a następnie W wyjdzie w kiera. Ugodzony tak boleśnie atakiem dalekim od oczywistego, S będzie zapewne próbował wtedy odzyskać stracone pole, wykonanie przezeń impasu W będzie zatem jak najbardziej uzasadnione. Tym bardziej że alternatywna gra na pikowo-karowy przymus byłaby skuteczna jedynie przeciwko E, o którym ponadto wiadomo będzie, że jest posiadaczem forty treflowej.

Podsumowując, rozgrywający kontrakt 3BA będą brali od dziewięciu do dwunastu lew, najpopularniejszym wpisem w turniejowych protokołach tego rozdania winno być jednak minimaksowe 630 dla NS – za lew dziesięć.

Minimaks teoretyczny: 4BA(S!), 10lew; 630 dla NS.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

– 8 (NS);

– 7 (NS);

– 10(NS);

– 10 (NS);

BA – 10 (S!).