Rozdanie 3.

Rozdanie 3 Rozd. S, po partii: EW	♠ 5 3 ♥ A 9 7 6 5 3 ♦ J 8 5 ♣ 10 8
♠ 2 ♥ K Q 4 ♦ 10 9 7 6 3 2 ♣ Q 5 4		♠ A Q J 10 9 8 4 ♥ 2 ♦ 4 ♣ 9 7 6 2
	♠ K 7 6 ♥ J 10 8 ♦ A K Q ♣ A K J 3

Zdecydowaną przewagę nad konkurentami będą miały te pary NS, które grają silnym otwarciem 2BA. Wtedy bowiem błyskawicznie wylicytowana zostanie końcówka kierowa.

(1)  20-21/22 w składzie zrównoważonym.

(2)  Transfer na kiery. Istnieją jeszcze inne metody pokazania starszego koloru i braku aspiracji szlemikowych.

(3)  Oczywiście niektórzy E, zwłaszcza ci, którzy nie zerknęli na założenia, powiedzą 4♠.

S to skontruje, a potem NS zapiszą sobie 800 za wpadkę bez czterech.

 Zrealizowanie końcówki kierowej jest banalnie proste - 420 dla NS.

 Jeśli jednak w systemie pary NS otwarcie 2BA oznacza kolory młodsze, to sytuacja dość mocno się skomplikuje.

(1)  Negat, licytowanie 1♥ na 5PC w dystansie nie daje dobrych rezultatów.

 S jest przyparty do muru i 3BA to jedyna wchodząca w rachubę odzywka. Wie o tym również N, więc zgłoszenie teraz przez niego kierów nie jest wcale oczywiste. Partner może mieć przecież kartę z pełnym sześcio-/siedmiokartem młodszym, stoperem pikowym i, powiedzmy, singlową damą kier. Po prostu trzeba coś trafić.

 W rozdaniu wychodzi wprawdzie aż 5BA, ale by wziąć 11 lew, trzeba trafnie rozegrać kiery. Po pierwszym wiście pikowym i wzięciu lewy królem należy zagrać waleta kier i, jeśli W dołoży blotkę, też dodać małe z dziadka.

 3BA można wprawdzie zrealizować nawet wtedy, gdy zagramy kiera do asa i kiera z powrotem, ale wzięcie dziewięciu lew wymaga od rozgrywającego umiejętności iście prestidigitatorskich.

 Ponieważ nie wszystkie pary mają ustalenia dotyczące tego, jak się zachować w powyższej sytuacji licytacyjnej (parter zgłasza 3BA po 3♠ przeciwnika) proponuję najprostsze ustalenie – teksas na okrągło, czyli: 4♣=♦, 4♦=♥, 4♥=♣, a 4♠=dwukolorówka. To niezbyt skomplikowane, a może się przydać.