Rozdanie 7.

Rozdanie 7 Rozd. S, po partii: obie	♠ 10 9 ♥ A 9 8 3 ♦ 10 7 6 5 3 2 ♣ 9
♠ A Q 5 3 2 ♥ Q 7 6 5 2 ♦ Q 9 ♣ K		♠ J 8 7 6 ♥ K J ♦ A J 8 4 ♣ A J 5
	♠ K 4 ♥ 10 4 ♦ K ♣ Q 10 8 7 6 4 3 2

 Szlemik, gdy brakuje nam dwóch wartości z pięciu to nie jest kontrakt godny polecenia. W tym rozdaniu jednak bierze się dwanaście lew grając w piki, gdyż drugi król atutowy leży w impasie.

 Dealerem jest S i zwykle rozpocznie blokującym 3♣. Jest on po partii, ma słabe trefle i dwa boczne króle, więc otwarcie 4♣, pomimo ośmiokartu, w ogóle nie powinno mu przyjść do głowy.

 Po trzech treflach wielki problem z wyborem odzywki będzie miał zawodnik W. Niby ma on 13 PC i układ 5-5 w starszych, ale lokalizacja honorów jest taka, że tak naprawdę to tylko osiem Miltonów i trochę strach wchodzić do licytacji na tej wysokości. Jeśli jednak podejmie on decyzję o wejściu 3♠, to E spróbuje wylicytować grę premiową i niekiedy kontraktem ostatecznym będzie szlemik pikowy.

(1)  Forsing, jakoś trzeba sprzedać te 15 PC.

(2)  W nie ma pewności, czy 4♣ mówi o ficie pikowym (mówi, bo inaczej nie da się grać) i pokazuje drugi kolor.

 Teraz trzeba to jeszcze wygrać po wiście treflowym. Nie jest to specjalnie trudne, ale będą tacy rozgrywający, którym nie uda się wziąć dwunastu lew.

 Jeśli W po 4♣ zgłosi negatywne 4♠, to E może, ale nie musi, spytać o pięć wartości i po informacji, że brakuje dwóch, zatrzymać się w pięciu pikach.

 Może być też tak, że W i N spasują po 3♣ i licytacja dojdzie do gracza E. Jego wybór to PAS i 3BA. Po tej pierwszej WE zapiszą +300 za wpadkę bez trzech, a po 3BA będzie tak:

(1)  Dwukolorówka na starszych. Jeden ze schematów stosowanych po otwarciu przeciwnika 3♣/♦ i wejściu partnera 3BA wygląda tak: 4♣=♥+♠,

4♦/♥=transfery, 4♠=drugi młodszy, w naszym rozdaniu kolor karowy.

 Być może W zrobi jeszcze krok do przodu, ale E będzie panicznie hamował (5♠), więc licytacja zakończy się znowu na wysokości pięciu.