Rozdanie 10.

Rozdanie 10 Rozd. E, po partii: obie	♠ K J 10 8 7 ♥ A K 10 6 ♦ A J ♣ 7 5
♠ 9 6 4 ♥ J 8 ♦ 7 6 5 3 ♣ K Q 10 8		♠ A 5 3 ♥ Q 7 ♦ Q 10 4 2 ♣ A 9 4 3
	♠ Q 2 ♥ 9 5 4 3 2 ♦ K 9 8 ♣ J 6 2

 Dzięki podziałowi atutów 2-2 NS wygrywają w tym rozdaniu końcówkę kierową. To, czy kontrakt 4♥ zostanie wylicytowany, zależy wyłącznie od gracza N.

 E otworzy 1♣, S spasuje, W zgłosi negatywne 1♦ i w końcu przyjdzie kolej na e-N-a.

 Ma on do wyboru dwie odzywki: 1♠ i kontra. Po pierwszej z nich mogą nastąpić trzy pasy, a nawet jeśli S powie 1BA, to po 2♥ już na pewno spasuje.

 Zwycięska sekwencja licytacyjna wygląda tak:

 N, jak widzimy, musi podjąć dwie odważne, ale trafne decyzje, które pozwolą parze NS zapisać 620 po swojej stronie. Tak kontra, jak i późniejsze 3♥ są odzywkami bardzo ofensywnymi. Trzeba bowiem zdawać sobie sprawę z tego, że 1♥ może być zalicytowane z koloru trzykartowego (składy 2344, 3334/3343, a nawet zrównoważone ręce z piątką karową).

 Czy 4♥ jest w tym rozdaniu kontraktem dobrym/prawidłowym? Zdecydowanie TAK! Wprawdzie prawdopodobieństwo podziału kierów 2-2 to 40%, ale jest to końcówka popartyjna, więc jej matematyczna wartość oczekiwana to blisko +190, a więc więcej niż +150, jakie uzyskalibyśmy, grając z takimi kartami zawsze tylko częściówkę. Różnica wynosi wprawdzie tylko 1 IMP, ale pamiętajmy o tym, że w praktyce często możemy liczyć na przychylność obrońców lub układ uniemożliwiający im znalezienie skutecznej obrony, na przykład pierwszy wist spod asa.