Rozdanie 3.

Rozdanie 3 Rozd. S, po partii: EW	♠ A K 4 3 ♥ Q ♦ A K Q 7 4 ♣ K 8 6
♠ 10 8 5 2 ♥ 4 2 ♦ 9 5 3 ♣ Q 7 5 3		♠ Q 7 ♥ K J 9 8 5 ♦ 8 6 2 ♣ J 10 4
	♠ J 9 6 ♥ A 10 7 6 3 ♦ J 10 ♣ A 9 2

Tutaj po dwóch pasach gracze N będą otwierać 1♣ (Wspólny Język) bądź 1♦ (Strefa). Tam, gdzie E wejdzie 1♥ – w niekorzystnych wejście co najmniej wątpliwe – S i W spasują a N wznowi kontrą i będzie to grane:

Rozgrywający może tu wziąć jedynie trzy lewy, co będzie kosztowało zasłużone 1100.

Na większości stołów E spasuje, S odpowie 1♥. Teraz we Wspólnym Języku N zalicytuje 1♠, S 1BA. N przez 2♦ pokaże układ i siłę, a S przez czwarty kolor 3♣ sprawdzi, czy końcówkę na pewno należy grać w bez atu – przy singlu lub pustym dublu trefl w ręce N lepsza będzie końcówka w kolor. Po 3♣ N zalicytuje 3BA i to zakończy licytację:  

1♠ – myślę, że nie trzeba przypominać, że we Wspólnym Języku po otwarciu 1♣ i odpowiedzi 1♥/♠ licytacja jest sforsowana do 1BA, więc 1♠ forsuje;
1BA – takie 10 PC raczej nie kwalifikuje się do inwitu jeżeli partner jest w strefie 12-14 PC;
2♦ – silny trefl, 18+PC, 4♠ i 5+♦;
3♣ – czwarty kolor.

W Strefie wiele par gra tak, że w sekwencji 1♦ – 1♥ 1♠ nie forsuje i tam N musi skoczyć w 2♠, wskazując siłę 19-21 PC, 5+♦-4♠ lub 4144; teraz S zalicytuje czwarty kolor 3♣, po którym N zgłosi 3BA i to zakończy licytację:  

3♣ – czwarty kolor.

E zapewne zaatakuje waletem trefl, ale bez względu na sposób zagrania pików – z góry czy blotką do waleta na bez atu jest 11 lew.