Rozdanie 2.

Rozdanie 2 Rozd. E, po partii: NS	♠ A K 9 5 ♥ Q 10 8 ♦ K 10 4 ♣ 10 8 4
♠ 7 4 2 ♥ J 7 ♦ Q J 9 8 7 ♣ 9 3 2		♠ Q J 10 8 ♥ K 5 3 ♦ A 3 2 ♣ K 7 5
	♠ 6 3 ♥ A 9 6 4 2 ♦ 6 5 ♣ A Q J 6

W tym rozdaniu gracze E będą otwierać 1♣, S wejdzie 1♥ i po pasie W N powinien zalicytować 2♣ – Drury, 10+PC. Po 2♣ E spasuje, a S zapewne zalicytuje sztuczne 2♦ – siła normalnego, słabego otwarcia (na przesądzające końcówkę naturalne 3♣ ręka S jest za słaba, a na natychmiastowe 4♥ po Drury po otwarciu 1♣ potrzeba koloru 6+). Z kartą N część zalicytuje teraz od razu 4♥: 

2♣- Drury – 10+PC, po otwarciu 1♣ niekoniecznie z fitem kierowym;
2♦ – 11-14 PC.

W zaatakuje pewnie damą karo i po przepuszczeniu najlepiej dla obrony będzie jak zagra w piki. Teraz jednak po otwarciu licytacji przez E, otwierający, wiedząc z otwarcia, że zarówno król kier, jak i trefl są w ręce E, zapewne zagra damą kier, po czym odda kiera i przy podziale trefli 3-3 zagranie ♣10 zapewni wygranie kontraktu.

Po 2♦ zapewne z kartą N wielu zalicytuje 2BA – forsujące do 3♥ – a S pokaże trefle, po czym N może zdecydować się na 3BA:  

Na 3BA E wyjdzie ♠D, rozgrywający weźmie i zapewne zagra ♥D, a potem wykona impas treflowy, co zapewni 10 lew i na pewno bardzo dobry wynik.

Tam, gdzie N po wejściu 1♥ zalicytuje 1♠ (chociaż po wejściu nie u wszystkich one over one forsuje), po pasie E S zgłosi trefle i N nie będzie wiedział, jaką partner ma siłę. Jeżeli teraz zalicytuje niewątpliwie inwitujące 3♥, to S nie zawsze dołoży końcówkę: