Rozdanie 3.

Rozdanie 3 Rozd. S, po partii: EW	♠ 4 ♥ Q J 10 6 4 ♦ A 2 ♣ A J 9 5 4
♠ A K J 6 ♥ 8 ♦ J 10 7 4 3 ♣ 8 7 3		♠ Q 10 9 ♥ A 7 3 2 ♦ Q 9 8 5 ♣ K Q
	♠ 8 7 5 3 2 ♥ K 9 5 ♦ K 6 ♣ 10 6 2

Tutaj po dwóch pasach gracze N będą otwierać 1♥. Z kartą E większość raczej spasuje, część da kontrę wywoławczą. Po pasie E S podniesie kiery do 2♥ i teraz zapewne W da kontrę – po uprzednim pasie jest to karta niemalże modelowa. N spasuje, a E? Podejrzewam, że większość wybierze 2♠ z trójki (2BA nie ma w tej sytuacji charakteru naturalnego, a oznacza chęć gry w kolor młodszy kontrującego), w rachubę – przy ewidentnej krótkości kier u W – wchodzi też 3♦. Po dwóch pasach N przepchnie się jeszcze do 3♥ i to pewnie zakończy licytację – E raczej nie ma na kontrę:

E zaatakuje pewnie w karo - ♦5 - i rozgrywający zapewne weźmie w ręce i zagra w atu, powiedzmy do ♥9. E przepuści i teraz pora na trefla – po kontrze W raczej nie ma szans na trafienie sec mariasza za ręką i jeżeli E po wzięciu trefla zmieni na kiery, to rozgrywający raczej będzie leżał, chociaż jeśli W ujawni ♠AKW (po zagraniu przez E ♠10 i pobiciu królem), damę lub waleta karo (z pierwszego wistu), to rozgrywający może się zorientować, że nie może on mieć już figury trefl (brak otwarcia) i zagrać w drugiej lewie treflowej z góry, co pozwoli wziąć 9 lew.

Tam, gdzie E zdecyduje się na kontrę po 1♥, S podniesie kiery i W zalicytuje piki, myślę, że 3♠, a niektórzy może i 4♠ – co zakończy licytację:

Optymalna obrona prowadzi do wpadki bez dwóch.