Analizy przygotował

Włodzimierz Starkowski

Rozdanie 1.

Rozdanie 1 Rozd. N, po partii: -	♠ 6 2 ♥ 10 8 3 ♦ 9 6 ♣ A Q 8 7 4 3
♠ A Q 7 4 ♥ A J 6 4 ♦ 10 7 4 3 2 ♣		♠ J 10 9 5 3 ♥ Q 9 2 ♦ J 8 5 ♣ 6 2
	♠ K 8 ♥ K 7 5 ♦ A K Q ♣ K J 10 9 5

 Zaczynamy od rozdania, w którym WE mogą skutecznie bronić pikami końcówki bezatutowej zalicytowanej przez gracza S. Często jednak obrońcy będą mieli problem ze znalezieniem koloru do gry.

 Karty rozdawał N i ma on do wyboru dwie opcje: PAS oraz 3♣. Zdecydowanie opowiadam się za pierwszoręcznym blokiem, choć musimy zdawać sobie sprawę z tego, że ręka N to nie jest ręka marzeń. Jeśli jednak będziemy czekać na kartę idealnie nadającą się na otwarcie 3♣ (w naszym rozdaniu ♣W lub siódmy trefl), to możemy się jej nigdy nie doczekać.     

 Po takim początku gracz W ma do rozwiązania bardzo trudne zadanie. Równie dobrze na jego linii może wychodzić końcówka, jak i może zdarzyć się to, że po podjęciu jakiejkolwiek akcji zapis dla NS rozpocznie się od +800, a 3BA nie wychodziło, bo partner ma w treflach KW10x.

 Prawda niestety jest taka, że przesłanki do podjęcia właściwej decyzji są żadne i, jak to często w brydżu bywa, jesteśmy skazani na intuicję i doświadczenie. Ono zaś powinno podpowiedzieć nam, że w dystansie postawa aktywna przynosi więcej zysków niż strat.

 Dlatego z kartą E można zalicytować wywoławcze 4♣. Niewiele par ma precyzyjne ustalenia dotyczące znaczenia tej odzywki, ale pewne jest to, że 4♣ na pewno forsuje. Dalej będzie tak:

 Teraz problem ma zawodnik S, ale po zastanowieniu powinien dojść on do wniosku, że najbardziej sensowną odzywką jest 4BA. Kontra nie wchodzi w rachubę, bo 4♠ może po prostu wychodzić (w naszym rozdaniu jest bez jednej), a granie pięciu trefli z ręki partnera to pomysł fatalny.

 Po wiście w starszy kolor dziesięć lew jest pewnych, natomiast po karowym trzeba zaprezentować umiejętności z najwyższej półki, by zrealizować zapowiedziane 4BA.

 Proponowałbym, by w ramach gimnastyki szarych komórek, rozwiązać to zadanie widząc wszystkie cztery ręce. To naprawdę nie jest proste!

 Lekko, łatwo i przyjemnie będzie tylko wtedy, gdy N spasuje na pierwszej ręce, a S rozpocznie licytację lekko naciąganym silnym 2BA.

 Po takiej akcji W nie ma nic do powiedzenia i NS zapiszą 400/430.