Rozdanie 10.

Rozdanie 10 Rozd. E, po partii: obie	♠ Q J 9 7 4 ♥ 9 3 2 ♦ 9 ♣ A Q 9 4
♠ 5 2 ♥ J 10 7 5 ♦ J 7 4 2 ♣ K 8 5		♠ K 10 8 3 ♥ K Q 8 6 ♦ K 8 3 ♣ 6 3
	♠ A 6 ♥ A 4 ♦ A Q 10 6 5 ♣ J 10 7 2

 Zaczyna E i z całą pewnością powinien położyć przed sobą kartonik z napisem 1♣. Punktów ma wprawdzie tylko jedenaście, ale są one bardzo dobrze zlokalizowane, a obie starsze czwórki to dodatkowy walor jego ręki.

 To było proste, kolej na e-S-a, a jego wybór praktycznie przesądzi o wyniku rozdania. Może on oldskulowo zalicytować 1♦ lub też wejść 1BA. Ta druga odzywka wpisuje się w najmodniejszy obecnie trend każący zgłaszać bez atu z każdą, choćby tylko trochę nadającą się do tego ręką.

 Diagram rozdania pokazuje nam, że wejście 1BA błyskawicznie doprowadzi parę NS do popartyjnej końcówki (3BA lub 4♠), z wygraniem której (tu impasik, tam impasik) nie będzie żadnych problemów.

(1)   Transfer na piki.

(2)   Naturalny forsing do dogranej.

(3)   Drugi as kier może skłonić niektórych S do zalicytowania czterech pików.

 Końcówka jaka jest, każdy widzi. Niezbędnym warunkiem jej realizacji jest wychodzący impas trefl u tego z obrońców, który nie otworzył licytacji. W związku z tym powodzenie tego manewru to znacznie mniej, niż 50%. Poza tym do wygrania 3BA konieczny jest także podział kierów 4-4 lub 6-2. Zwycięzców jednak się nie sądzi.

 Oczywiście para NS może osiągnąć 3BA także po wejściu e-S-a 1♦, nie będzie to jednak już tak oczywiste, jak po 1BA.