Rozdanie 3.

Rozdanie 3 Rozd. S, po partii: EW	♠ A J 7 6 ♥ A 10 ♦ 10 9 2 ♣ K J 8 3
♠ 10 4 3 ♥ J 3 ♦ K Q 8 4 ♣ A Q 10 9		♠ Q 8 ♥ Q 9 6 5 ♦ J 6 3 ♣ 7 6 4 2
	♠ K 9 5 2 ♥ K 8 7 4 2 ♦ A 7 5 ♣ 5

 Wiele par NS wylicytuje w tym rozdaniu końcówkę pikową, ale tylko nieliczni rozgrywający ją zrealizują. Błyskawicznie do kontraktu 4♠ dochodzi się wtedy, gdy S zdecyduje się na pierwszoręczne otwarcie jedno kier.

 Po pasie e-S-a można będzie się zatrzymać niżej:

(1)   Nie polecam kontry wywoławczej na 1♦, gdyż jest to klasyczne „kłamstwo kolorów starszych”, a piki przecież bardzo łatwo uzgodnić.

(2)   To praktycznie forsuje, gdyż N może mieć nawet 16 PC w układzie nie pozwalającym na kontrę wywoławczą ani na wejście 1BA (4144).

(3)   Inwit, dobra ręka.

(4)   „coś mam, ale trochę się boję”.

 Wzięcie dziesięciu lew po wiście karowym jest praktycznie niemożliwe i nie chodzi tu tylko o złapanie drugiej damy atu za impasem, ale również o właściwą kolejność zagrań.

 Zupełnie inaczej wyglądają szanse rozgrywającego po pierwszym wyjściu w trefle. Teraz wystarczy pozbyć się przegrywającego kara na króla trefl, wyrobić kiery dwoma przebitkami, ściągnąć asa i króla pik, a potem można już zadeklarować dziesięć lew.

 Pierwszy wist treflowy będzie z pewnością wyborem gracza E wtedy, gdy S otworzy licytację 1♥, a NS nie przekażą przeciwnikom żadnych istotnych informacji (1♥-1♠-2♠-4♠).