Rozdanie 6.

Rozdanie 6 Rozd. E, po partii: EW	♠ 4 3 ♥ 9 8 6 4 ♦ K 9 7 ♣ 8 7 4 3
♠ A 5 2 ♥ A 10 7 5 ♦ A Q 10 6 3 ♣ 9		♠ K Q 10 6 ♥ Q J 3 ♦ J 5 4 ♣ K Q 5
	♠ J 9 8 7 ♥ K 2 ♦ 8 2 ♣ A J 10 6 2

 Para WE ma na linii aż 28 PC, ale zapis w tym rozdaniu wezmą zwykle gracze z NS. Wspólny Język doprowadzi partnerów do końcówki bezatutowej taką, lub bardzo podobną drogą:

(1)   Ręka dobra do bez atu, możliwe starsze czwórki. Takie ustalenie jest zdecydowanie najlepsze, gdyż przekazuje partnerowi intencje, a przeciwnicy nie otrzymują zbyt wielu informacji.

(2)   Zawodnik W po prostu musi pokazać swoje kiery.

 Zgłoszenie 3BA z dwoma mariaszami w czarnych kolorach jest odzywką oczywistą, ale karty leżą niestety tak (♣A u S, a ♦K u N), że nawet widząc wszystkie cztery ręce niezwykle trudno jest znaleźć sposób na wzięcie dziewięciu lew po wiście waletem trefl.

 Znacznie łatwiejsza w realizacji jest w tym rozdaniu końcówka w kolor starszy. Do kontraktu 4♠ doprowadzić może natchniona, ale raczej abstrakcyjna sekwencja:

  Gracz E zgłaszając 3♠ przekazuje partnerowi informację, że na 3BA obawia się wistu treflowego. To wcale nie musi być pokazanie koloru czterokartowego, ale na przykład taka ręka: ♠AKD ♥DWx ♦Wxxx ♣W10x. Wtedy po czterech pikach partnera E zalicytuje pięć karo.

 Wszystko to jednak są rozważania czysto akademickie, gdyż przy (prawie) wszystkich stołach grane i przegrane będzie 3BA.