Analizy przygotował

Marek Wójcicki

Rozdanie 1.

Rozdanie 1 Rozd. N, po partii: -	♠ A Q 7 2 ♥ Q 6 3 ♦ 9 8 6 5 3 ♣ 10
♠ J 10 8 ♥ J 10 9 8 ♦ 10 2 ♣ A K 7 3		♠ 6 3 ♥ A K 7 4 2 ♦ Q ♣ J 8 6 5 2
	♠ K 9 5 4 ♥ 5 ♦ A K J 7 4 ♣ Q 9 4

Tutaj po pasie N gracze E będą otwierać 2♥ – słaba dwukolorówka, u niektórych kiery i inny, u niektórych kiery i młodszy. Po 2♥ ręka S jest modelowa na kontrę – po alternatywnym wejściu 3♦ niejednokrotnie nie da się znaleźć pików. Po kontrze W podniesie kiery do 3♥, N zalicytuje piki – na kontrę na 2♥ S powinien mieć zwykle cztery, a wyjątkowo trzy karty w pikach, chyba że ma kontrę objaśniającą - a S dołoży końcówkę i to zakończy licytację:

E zaatakuje asem kier i po wzięciu lewy zapewne zagra w karo. Rozgrywający zaatutuje i przy podziale pików 3-2 ma bezproblemowe 10 lew.

WE mają opłacalną (pod warunkiem trafienia damy kier) obronę 5♥. Można ją znaleźć, jeżeli W po kontrze zapyta o kolor przez 2BA – wtedy N zapewne skontruje, pokazując punkty, a E zgłosi trefle. Jeżeli N nie da kontry, ale zalicytuje 3♠, to E spasuje i S dołoży końcówkę. Ale po pokazaniu trefli W przeniesie na kiery, a N zalicytuje teraz 3♠ i po dołożeniu 4♠ przez S W, widząc podwójne fity i nie mogąc liczyć na lewy treflowe przy piątce u partnera może pójść w obronę:

pas – wygląda na dobry pomysł, ukrycie fitu kierowego może zaciemnić obraz rozdania i utrudnić wylicytowanie końcówki parze NS.