Rozdanie 30.

Rozdanie 30 Rozd. E, po partii: -	♠ 10 6 4 ♥ A 10 7 4 3 ♦ 9 4 ♣ Q 10 3
♠ J 7 2 ♥ Q ♦ 8 7 6 ♣ A J 9 7 6 5		♠ K Q 9 8 5 ♥ K 9 2 ♦ K Q 2 ♣ 8 2
	♠ A 3 ♥ J 8 6 5 ♦ A J 10 5 3 ♣ K 4

Tutaj gracze E będą otwierać 1♠. Z kartą S część wejdzie 2♦, część da kontrę. Po 2♦ W podniesie piki do 2♠ i na tym pewnie licytacja się zakończy.

S zaatakuje najczęściej w kiery, a N pobije damę asem i odejdzie w karo. Podłożoną figurę S weźmie asem i odwróci waletem karo. Teraz rozgrywający zapewne na króla kier zrzuci ze stołu karo, przebije kiera, po czym weźmie jeszcze co najmniej 4 piki i asa trefl, wygrywając swoje. 2♠ można obłożyć tylko po pierwszym wiście dwa razy w atu.

Tam, gdzie S zdecyduje się na kontrę po 1♠, W podniesie piki, ale N przepchnie się na 3♥ i to zakończy licytację.

ktr. – w Polsce standardem jest zwykła kontra wywoławcza – jeżeli damy ją z układem takim, jak tutaj, to potem musimy pasować na ewentualne 2♣ lub 1BA partnera, gdyż 2♦ oznaczałoby kontrę objaśniającą; znane jest jednak ustalenie, zwane po angielsku „Equal Level Conversion”, w myśl którego z układem 5+♦ i starsza czwórka można zacząć od kontry już z 12 PC, a potem ewentualne 2♣ bądź 1BA przenieść na kara, co nie obiecuje wielkiej karty – z objaśniakiem skaczemy w 3♦; ustalenie to jest szczególnie użyteczne po otwarciach 2♥ i 2♠..

E wyjdzie z mariasza pik, ale 3♥ przy w miarę poprawnej rozgrywce jest bezproblemowe.