Rozdanie 13.

Rozdanie 13 Rozd. N, po partii: obie	♠ A K Q 4 3 ♥ A K 9 7 6 ♦ A ♣ K 9
♠ 9 7 ♥ J 2 ♦ K 10 5 ♣ A Q J 10 7 6		♠ 8 6 5 2 ♥ Q 5 4 3 ♦ 9 8 3 2 ♣ 4
	♠ J 10 ♥ 10 8 ♦ Q J 7 6 4 ♣ 8 5 3 2

Tutaj gracze N będą otwierać 1♣ we Wspólnym Języku a 2♣ acolowskie w Strefie.

Po otwarciu 1♣ E spasuje a S zalicytuje negatywne 1♦. W wejdzie 2♣ a N zalicytuje 3♣, co nawet bez specjalnych ustaleń oznacza forsującą do dogranej dwukolorówkę. Po pasie E S zalicytuje 3♦ – najbliższy fit a N 3♥, pokazując kolory starsze. N zapewne podniesie do 4♥ żeby grać z ręki partnera.

3♣ – silna dwukolorówka, forsing do dogranej;
3♥ – raczej kolory starsze.

E zaatakuje w trefle i dostanie przebitkę, po czym obrona weźmie jeszcze lewę atutową.
Na ewentualną końcówkę pikową z ręki N nawet jeśli W nie da od razu przebitki, to rozgrywający po ściągnięciu dwóch atutów zapewne zagra ze stołu w trefle, co umożliwi jej wzięcie.

Po otwarciu 2♣ acolowskie E spasuje, S odpowie negatywnym 2♦, a W zapewne nie będzie się bał wejść 3♣. Teraz N może zgłaszać swoje kolory po kolei, co zakończy się zapewne końcówką pikową: 

2♣ – sztuczny forsing do dogranej;
2♦ – negat, standardowo brak 3 kontroli (A=2, K=1);
3♠,4♦,4♥ – naturalne.

Tutaj także po przebitce treflowej E zapewne odejdzie w atu i będzie musiał dostać jeszcze lewę kierową.

Podejrzewam, że gracze N niejednokrotnie będą się przewyższać – np. po takim początku, ufni w dobre położenie króla trefl, zrobią jeszcze krok do przodu.