Rozdanie 16; rozdawał W, po partii WE.

	♠ 4 ♥ KJ103 ♦ 10965 ♣ KJ103
♠ J1098753 ♥ Q854 ♦ == ♣ 75		♠ AKQ6 ♥ A2 ♦ K42 ♣ 9842
	♠ 2 ♥ 976 ♦ AQJ873 ♣ AQ6

¹ dużo pików, ale słabe, ponadto cztery kiery z boku, najrozsądniej będzie więc na razie spasować

² wejście 2♦ ma w dzisiejszym brydżu na ogół takie czy inne znaczenie konwencyjne

³ teraz już nie ma wyboru

⁴ skoro partner miał na 3♦…

⁵ z takimi wartościami w parterowych pikach E nie kontruje 5♦, tym bardziej że wcale nie ma w ręce wpadki na ten kontrakt

⁶ skoro partner nie skontrował 5♦, W musi powiedzieć 5♠…

⁷ …których S (ani N) najprawdopodobniej nie skontruje, z jego punktu widzenia to przeciwnicy są bowiem w ataku i zostali już przeciągnieci na poziom pięciu

Tyle że w rzeczywistości 5♦(NS) zostałoby łatwo wygrane, wystarczyłoby, aby rozgrywający zrobił impasy przeciwko ♦K oraz ♥D (do oddania tylko pik i ♥A). Tymczasem 5♠ strony WE zostanie przegrane bez jednej, rozgrywający będzie bowiem musiał oddać dwa trefle oraz kiera. Nic to, okażą się one opłacalną obroną wykładanej na linii NS końcówki w kara. Rozgrywający wpadnie bowiem tylko za 100, a nawet gdyby został skontrowany – to za 200.

Oprócz zapisów w wysokości 620 punktów dla WE za wygrane 4♠ (niektórzy zawodnicy S w ogóle nie wejdą bowiem do licytacji, tylko będą się czaić na 3BA) w protokołach tego rozdania znajdziemy też liczne wpisy po stronie NS: 550 (za 5♦ z kontrą swoje) oraz 100 i 200 dla tej strony (za 5♠ bez jednej, od czasu do czasu z kontrą).

Minimaks teoretyczny: 5♠(WE) z kontrą, 10 lew ; 200 dla NS.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

♣ – 9 (NS);

♦ – 11 (NS);

h – 9 (S!);

♠ – 10 (WE);

BA – 5 (NS).