Rozdanie 10; rozdawał E, obie po partii.

	♠ A10754 ♥ 73 ♦ J86 ♣ 853
♠ J932 ♥ AK109 ♦ K32 ♣ 106		♠ K86 ♥ 42 ♦ Q1075 ♣ 9742
	♠ Q ♥ QJ865 ♦ A94 ♣ AKQJ

¹ karta ta jest warta co najwyżej 17 PC, także we Wspólnym Języku w zupełności wystarczy zatem otwarcie 1♥

² licytując Wspólnym Językiem, można też spasować, ale w takiej sytuacji prawie zawsze warto jest zgłosić 1♠, choćby ze względów taktycznych

³ szczególnie w Naszym Systemie, kiedy to rebid 2BA czy 3♣ przesądziłby dograną, a karta S nie jest tego warta; we Wspólnym Języku rebid 2BA jest jednakże jak najbardziej możliwy

⁴ negatywny wybór koloru 2♥ winien zapewniać choćby nieco lepszą rękę

Nie na każdym stole czerwcowego turnieju Budimex Korespondencyjnych Mistrzostw Polski 2011 tak to się jednak skończy, wiele par NS wyląduje w 2BA(S), a nawet 3BA(S). Na linii tej znajdują się przecież 24 PC, dużo gorzej jest z liczbą lew: nawet w silnej ręce S trudno doliczyć się ich więcej niż pięć.

Istotnie, jedynym kontraktem, jaki może zostać wygrany na linii NS, jest 1♥ (!), dużo słabszym honorowo (16 PC: 24 PC) przeciwnikom wychodzą natomiast 1♦, 1♠ i 1BA. O wszystkim decyduje lokalizacja honorów, otóż dla strony WE jest ona bardzo, bardzo korzystna, podczas gdy dla NS – przeciwnie. Na przykład, grając w bez atu, zawodnik S (czy jego partner) nie powinien wziąć nic ponad cztery trefla, ♦A i ♠A. Do takich samych wziątek powinna też zostać ograniczona treflowa gra e-S-a (e-N-a). Stąd prosto już do konkluzji, że w protokołach tego rozdanai pojawią się prawie wyłącznie zapisy za wpadki strony NS, w wysokości punktów 100, 200, 300…

Minimaks teoretyczny: 1BA(WE), 7 lew; 90 dla WE.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

♣ – 6 (NS, WE!);

♦ – 7 (WE);

♥ – 7 (NS);

♠ – 7 (WE);

BA – 7 (WE).