Rozdanie 22; rozdawał E, po partii WE.

	♠ K8 ♥ A764 ♦ 762 ♣ A532
♠ 7543 ♥ QJ95 ♦ 85 ♣ J87		♠ AQJ96 ♥ 10 ♦ KJ9 ♣ Q1094
	♠ 102 ♥ K832 ♦ AQ1043 ♣ K6

¹ czterokartowy fit pikowy, ale też słabiutka karta, a przy tym niekorzystne założenia

albo:

¹ czterokartowy fit pikowy, ale też słabiutka karta, a przy tym niekorzystne założenia

² karta graniczna, jeżeli jednak po inwitujących 2BA partnera S pokaże swój drugi kolor, zostanie podniesiony do szczebla końcówki w kiery

Rozdanie to będzie należeć do tych duetów NS, którym uda się zatrzymać w kontrakcie 2BA(N), nie mówiąc już o – niewątpliwie rzadkich, acz wcale niewykluczonych – 3BA(N). Dzięki temu, iż obecny u e-N-a ♠K nie będzie mógł wówczas zostać podegrany na pierwszym, ani też żadnym innym, wiście, gracz ten będzie mógł wziąć w bez atu aż dziewięć lew: pięć karowych (po podwójnym impasie w tym kolorze), dwie kierowe oraz dwie treflowe. A może nawet dostanie dziesiątą – na ♠K (choć stanie się tak wyłącznie po ataku pikowym).

Zresztą osiągnięcie kontraktu 2BA(N) wygląda tu na jak najbardziej możliwe, aktualna ręka e-S-a jest bowiem zbliżona do minimum tego, czego partner będzie się po wejściu na szczeblu dwóch spodziewał. Przy takiej jak aktualna sile e-S-a do przyjęcia inwitu upoważniałoby go jedynie szóste karo. Gracz ten ma zatem pełne prawo – a może wręcz obowiązek – spasować na inwitujące 2BA partnera. I ten ostatni weźmie wówczas co najmniej lew dziewięć i zapisze po swojej stronie protokołu 150 punktów.

Jeśli natomiast S uzna (raczej błędnie), iż jest wart drugiej licytacji, skończy się na kontrakcie 4♥(S), partner bez wątpienia podniesie bowiem jego 3♥ do szczebla dogranej. I – niestety, ze względu na podział atutów 4–1 trzeba będzie oddać wówczas zapis przeciwnikom. W wyjdzie bowiem w pika, podgrywając dziadkowego króla, broniący wezmą więc dwie lewy pikowe oraz dwie wziątki atutowe.

Czy końcówka w kiery była więc w tym rozdaniu kontraktem prawidłowym, przecież przy normalnym podziale atutów 3–2 zostałaby zrealizowana? To prawda, ale tylko dlatego, że udają się dwa impasy w karach. Zatem przy założeniu, iż ♠K leży przed asem (licytacja!) 4♥ wyjdą przy podziale atutów 3–2 (68%) oraz ♦K W w ręce E (25%). Czyżby zatem szansa realizacji kontraktu 4♥(NS) wynosiła w tym rozdaniu tylko 17%? Też nie, w rzeczywistości należałoby ją co najmniej podwoić – ze względu na to, że także ♦K dużo częściej znajdzie się w ręce otwierającego aniżeli poza impasem. To jednak i tak za mało, aby końcówkę w kiery można było uznać w tym rozdaniu za kontrakt prawidłowy, szczególnie w turnieju na maksy.

Minimaks teoretyczny: 3BA(N!), 9 lew; 400 dla NS.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

♣ – 7 (NS);

♦ – 9 (NS);

♥ – 9 (NS);

♠ – 7 (E!);

BA – 9 (N!).