Rozdanie 29; rozdawał N, obie po partii.

	♠ K75 ♥ Q9 ♦ A8765 ♣ AJ4
♠ J63 ♥ K8754 ♦ K3 ♣ 753		♠ AQ9 ♥ A63 ♦ Q10 ♣ KQ1092
	♠ 10842 ♥ J102 ♦ J942 ♣ 86

¹ alternatywnie można wejść 2♣, E ma jednak nie tylko 17 PC (choć wartość jego ♦D jest wątpliwa), ale też bardzo dobre fity w obu kolorach starszych

² partner zalicytował po partii 2♥, końcówka w ten kolor musi być zatem kontraktem co najmniej przyzwoitym

Nie mówiąc już o tym, że E ma też prawo liczyć na korzystne położenie swoich figur, tj. iż uda się impas przeciwko ♠K oraz ekspas przeciwko ♣A (w ręce N).

Przeciwko 4♥(W) obrońca N zaatakuje prawie na pewno ♦A i karem, szczególnie tam, gdzie partner uzgodni mu ten kolor (od czasu do czasu nawet skaczącą, z założenia blokującą, zapowiedzią 3♦). Rozgrywający powinien wówczas utrzymać się ♦K, a potem zagrać trefla do dziadkowego króla, ściągnąć ♥A oraz ♥K i ponowić z ręki treflem. N zabije tę albo następną rundę trefli asem, ale ponadto broniący dostaną już tylko wziątkę atutową. Rozgrywający nie będzie nawet musiał wykonywać impasu pikowego, obie karty tego koloru z jego ręki będą bowiem mogły zostać wyrzucone na dziadkowe forty treflowe.

Protokoły tego rozdania wypełnią zatem przede wszystkim wpisy w wysokości 620 punktów dla WE oraz 170 dla tej strony, te ostatnie będą dziełem tych duetów tej linii, które do końcówki nie doszły.

Minimaks teoretyczny: 4♥(WE), 10 lew; 620 dla WE.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

♣ – 10 (W!);

♦ – 7 (NS);

♥ – 10  (WE);

♠ – 8 (WE);

BA – 8 (WE).