Rozdanie 28; rozdawał W, po partii NS.

	♠ K432 ♥ 65 ♦ Q765 ♣ A64
♠ AJ106 ♥ 10983 ♦ K9 ♣ QJ7		♠ Q987 ♥ K ♦ J1083 ♣ 10982
	♠ 5 ♥ AQJ742 ♦ A42 ♣ K53

¹ 11 PC, ale ponadto dwie dziesiątki oraz sekwensy w kolorach starszych

Gracz S ma w zasadzie na dwa i pół kiera, ale wziąwszy pod uwagę fakt, że w poprzednim okrążeniu wszedł do licytacji, a nie otworzył ją, jego ręka jest bliska maksymalnej. Można zatem oczekiwać, że spora liczba duetów tej linii osiągnie w tym rozdaniu tę lekko podlimitową kierową końcówkę.

Przeciwko 4♥(S) obrońca W wyjdzie najprawdopodobniej ♣D. Rozgrywający będzie przede wszystkim musiał pomyśleć o pozbyciu się przegrywającego trefla, zabije zatem pierwszą lewę ♣K w ręce i wyjdzie stamtąd singletonem pikowym. W wskoczy wówczas ♠A i będzie kontynuował ♣W, ale S zabije na stole ♣A i na wyrobionego ♠K pozbędzie się z ręki blotki treflowej. A potem wyjdzie stamtąd w atu – od E wyskoczy wówczas singlowy król, zatem rozgrywający zagra trzy razy w ten kolor. Ale też będzie już pewien, że ♦K musi się znajdować w ręce otwierającego licytację zawodnika W. Dzięki temu S wyrobi sobie dziesiątą wziątkę na dziadkową ♦D. A odda tylko ♠A, kiera oraz karo, swoją popartyjną końcówkę zatem zrealizuje.

Nie wszyscy jednak, jak już wspomniałem, ją wylicytują, przeto podstawowymi wpisami w turniejowy protokół tego rozdania będą 620 dla NS i tylko 170 dla tej strony.

Minimaks teoretyczny: 4♥(NS), 10 lew; 620 dla NS.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

♣ – 7 (NS);

♦ – 9 (NS);

♥ – 10 (NS);

♠ – 6 (NS, WE!);

BA – 9 (NS).