Rozdanie 23; rozdawał S, obie po partii.

	♠ Q4 ♥ 108543 ♦ 7 ♣ KQ952
♠ J10985 ♥ 6 ♦ QJ8 ♣ 10743		♠ AK32 ♥ AKQ92 ♦ 942 ♣ A
	♠ 76 ♥ J7 ♦ AK10653 ♣ J86

Nasz System:

¹ zbyt słabe longery na otwarcie dwukolorowe po partii, choć na trzeciej ręce znajdą się na pewno amatorzy takiego działania

² acolowski forsing do dogranej

³ na pewno nie wszyscy, ale niektórzy gracze S wejdą 2♦

⁴ naturalne, 5⁺♥

⁵ naturalne, 5⁺♠

⁶ zachęcające uzgodnienie pików albo – alternatywnie – splitner z fitem pikowym

⁷ negatywne

Wspólny Język:

¹ zbyt słabe longery na otwarcie dwukolorowe po partii, choć na trzeciej ręce znajdą się na pewno amatorzy takiego działania

² splitner z fitem pikowym

³ negatywne

W rozdaniu tym końcówka w piki na linii WE powinna być kontraktem absolutnie standardowym, tj. zapowiedzianym w zasadzie na każdym stole turnieju. Przeciwko ostatecznym 4♠(N) obrońca N wyjdzie w singla karo, szczególnie że będzie to kolor licytowany przez partnera. S ściągnie wówczas ♦K A i pośle karo do przebitki. Wkrótce potem rozgrywający pokaże swoim przeciwnikom karty. Standardowym wpisem w turniejowy protokół tego rozdania będzie zatem 620 punktów dla strony WE. Te duety tej linii, którym zdarzy się zagalopować do 5♠, będą już niestety musiały zaznać goryczy porażki. No, chyba że dostaną inny wist niż w karo…

Minimaks teoretyczny: 4♠(WE), 10 lew; 620 dla WE.

Maksymalne liczby lew możliwe do wzięcia przy grze w poszczególne miana:

♣ – 7 (NS);

♦ – 6 (WE);

♥ – 9 (WE);

♠ – 10 (WE);

BA – 9 (WE).